شوخی و جدی

پوشک از سال 1350 وارد ایران شد. این محصول در ابتدای کار به کشور ما وارد می شد و خود ایران تولیدی در این زمینه نداشت. نوع یکبار مصرف وارداتی با استقبال گرمی از سمت والدین قرار گرفت و همچنین زنان شاغل که زمان کافی برای شستن کهنه های قدیمی نداشتند، نیز از وجود این محصول بسیار خرسند و راضی بودند. افزایش تقاضا باعث شد شرکت های ایرانی شروع به تولید پوشک برای بچه ها کرده و سعی داشتند با قیمت کمتر این محصول را به مردم ایران عرضه کنند. امروزه برندهای (انواع )مختلفی در این زمینه فعالیت می کنند که هر خانواده بر اساس نیاز خود یکی از آنها را انتخاب کرده و از همان برند خرید میکند.( گوگل)
به یاد دارم، تا سال های 1360 حتی پس از آن در صد کمی از مردم به وجود پوشک آگاه بودند، و اگرهم اگاه بودند قدرت خرید آن را نداشتد.

پیش از آن: برای تهیه پوشک از موم استفاده می کردند. منقل با ذغال آتش می کردند، روی آن یک سینی به قطر «50 ـ 60 » سانتی متر ( + ــ )  دمر قرار می دادند، مقداری «موم عسلی یا نفتی» (بیشترعسلی )کمی بزگتر از توپ تنیس می گذاستند، آرام می فشردند تا به صورت «سه گوشه، مثلث» نازک درآید، می شد مشمع بچه. (موم عسلی زرد رنگ بود، موم نفتی خاکستری ی کم رنگ، اینها خاطرات بیش از 75سال پیش من است) در دهات کمتر کسی به وجود مشمع اگاه بود
طرز استفاده از آن: نخست باسن  نوزاد را با 2«تکه» ازپارچه های لباس کهنه شسته شده می پوشاندند، سپس این مشمع  و پارچه ها را از طرف چپ و راست و لای پای رد می کردند تا بروی شکم اش برسد، و باز یک بار دیگر یک تکه پارچه روی آن می گذاشتند، و پس از آن نوزاد را قنداق می کردند. کهنه بچه شستن یک کار پر زحمت برای مادران بود، به ویژه در زمستان.
اگر خاطره ای دارید، و یا اشتباهی در این نوشتار می بینید، یاد آوری کنید. حوصله چند بار خواندن آن را ندارم.
6 مهر1405ــ 28 سپتامبر 2026 ــ اردوخانی ـــ بلژی