شوخی و جدی

میان واژه ها درمانده و سر گردانم. هر واژه برایم دنیایی است. دنیایی پر از شگفتی ها و رازها.
دل هر «واژه» (ذره) را که بشکافی، «دنیایی» (آفتابش) درمیان بینی. (هاتف اصفهانی)
دلم گرفته، وجودم را پشیمانی فرا گرفته. پشیمانی همراه با شرم.
پشیمانی از اندیشه های پلید، از کردار و گفتار های پلید، از به دنیا آمدن، از بیهوده بودن.
کسی هست که برای لحظه ای هم شده، احساس پشیمانی نکرده باشد؟
راستی چه کسی برای نخستین بار احساس پشیمانی کرد و این واژه را گفت و نوشت؟ در کدام گِل یا سنگ نبشته از او به یادگار مانده؟ در کدام کتاب تاریخ این واژه برای نخستین بار به خامه آمده؟
آیا درک پشیمانی ویژه انسان ها است یا سایر جاندارن هم لحظه ای احساس پشیمانی از به دنیا آمدن می کنند؟ بچه آهویی در زیر دندان و چنگال درنده ای از اینکه به دنیا آمده احساس پشیمانی نمی کند و مادرش اشک در دیده از اینکه او را زاییده احساس شرم و پشیمانی نمی کند؟ کبوتری زیر چنگال و منقار عقابی به خود نمی گوید، کاش آن زمانی که در پوسته ای بودم، ماری مرا می بلعید؟ . . .
بیماری که درد می کشد، از به دنیا آمدنش پشیمان نیست، آرزوی مرگ نمی کند؟ چه کهن سالانی را دیده ام که در خانه سالمندان آرزوی مرگ می کردند و از به دنیا امدن پشیمان بودند.
مادری که طناب دار بر گردن فرزندش می بیند، آیا از زاییدن او پشیمان نیست؟ . . .
 آیا خدا از آفریدن بهشت و جهنم، آدم و حوا، شیطان، عزراییل و از اینکه شیطان میوه ممنوعه را به خورد حوا داد و آن ها را از بهشت راند، پشیمان نیست؟
به روایتی حوا پانصد بار زایید، هربار یک پسر و یک دختر. آیا آدم و حوا اگر زنده بودند و می دیدند تا به امروز فرزندان شان همدیگر را می کشند، مال یک دیگر را به یغما می برند، خانه ها و مزرعه های یکدیگر را به آتش می کشند، زن و فرزندان همدیگر را اسیر و برده می کنند، نسل کشی می کنند. . . از به دنیا آوردن فرزندان خود احساس پشیمانی و شرم نمی کردند
تنها درندگان از دریدن جانداران گیاه خوار پشیمان نیستند.
این انسان های پلید درنده خو، این پادشاهان، حاکمان، ملایان . . . از شکنجه کردن و کشتن هم نوعان خود نه تنها پشیمان نیستند، بلکه با تمام وجود احساس شادی و پیروزی می کنند.
دریغا، درمانده ام از اینکه نمی توانم شگفتی ام را از پیچدگی و بزرگی این واژه «پشیمانی»به بزرگی تاریخ، بازگو کنم. اگر می توانستم این نوشتار صدها برگه می شد.  
22 بهمن 1403 ــ 10 ژانویه 2025 ــ اردوخانی

کنار استادم «خر» نشسته بودم. او علف می خورد و من هم نان، پنیرو خرما. چند تا خرمای بدون هسته در دهان مبارک اش گذاشتم. با لذت فراوان خورد. در ضمن با یاد آوری گفتارهای مردان سیاسی اپوزیسیون، کون گره های دونفری، اتاق بحث سه نفری ، شورا ها و جبهه های یک نفری در صفحه های مجازی گذاشتن، و دعوت کردن دیگران، که هیچ کس دعوت شان را نمی پذیرد، می گفتیم و می خندیدیم که یکباره سر کله جناب دکترحسن خان  (دکتر در واجبی مالی از دانشگاه آزاد قزوین) پیدا شد. و از چند قدمی با صدای بلند رو کرد به استاد من و گفت: « حضرت جناب اسب سلام عرض می کنم،» و سلامی هم به من کرد.
استاد عر عری کرد و گفت: اسب خودتی و هفت جدت.
دکتر حسن خان گفت: اسب که توهین نیست.
استاد من گفت: مرتیکه الدنگِ بی شعورِ نفهم به من میگی اسب، هندونه زبر بغلم می ذاری،بازم می خوای ازم خر حمالی مجانی بگیری، گذشت اون دوران، برو گم شو قیافه ات رو نمی خوام ببینم.
استادم اهل تظاهر و دروغ نیست. چه کنم، من هم زیر دست چنین استادی دانش آموختم.
خرکی بود مرا استاد، به جز راستی و درستی به من یاد نداد.
20 بهمن 1403 ــ 8 فوریه 2025 ــ اردوخانی ــ بلژیک

چند روز پیش دلم گرفته بود، احساس کردم در میان «برترین جانداری که خداوند آفریده» (اشرف مخلوقات) جایی ندارم، به باغ اهل ( باغ وحش) به دیدار جانداران دیگر رفتم.
چند خر با اشتیاق به سویم آمدند و جویای حال من شدند و جویای حال شان شدم.
خرِ خردمندی گفت: حال ما خوب است، می خوریم و می خوابیم، زمانی که هوا خوب است مانند امروز، در کنار سایر چرندگان  و پرندگان  می گردیم  وخرغلط می زنیم. اگر بیمار شویم، به بهترین گونه درمان می شویم، کارکنان این باغ نوازش مان می کنند، هر کجا که بخواهیم شکم خالی می کنیم، ترسی هم از شیر و پلنگ و گرگ . . .  نداریم، آن ها در قفس های آهنین از ما دوراند.
اما گاهی برای خرهایی که شب روز، چوب می خورند و سیخ به باسن شان فرو می رود و بار کشی می کنند غمگین ایم.
ادامه داد: راستی نگاه کن به آن خرگوش ها که  دندان قروچه می کنند و خود را به خواب زده اند وغم خر گوش هایی که به کشتار گاه می روند را ندارند. آهی کشید گفت: خوشا به حال شان
  
گاوی به دیدارم آمد گفت، حال ماهم مانند این خر هاست، درد و غم ما این است که انسان ها بی شمار گاوها را برای پر کردن شکم بی هنر پیچ پیچ اشان می کشند. کار به انجا کشیده گوشت گاو خوراک درندگان این باغ هم می شود.
غازها، مرغابی ها، بوقلمون ها،مرغ ها  و خروس ها و چند پرنده دیگر دورم را گرفتند. چند کبوتر از آسمان به جمع ما اضافه شد، شتر مرغی سر برافراشت و گفت: حال و احوال ما پرداران، مانند خر ها، کاوها، آهوها، و سایر چرندگان است، اما با تمام وجود غمگین ایم برای مرغ ها و دیگر پرندگان که کشته می شوند، تا میلیون ها انسان ها به زندگی ننگین خود ادامه دهند، حتا کار به آن جا کشیده که خوراک سوسمار ها و درندگان اینجا می شوند.
گفت ام: اگر حال مرا بپرسید، بهتر از شما نیست، شکم ام سیر است و جایم نرم و گرم، به پزشک دست رسی دارم و دارویم آماده . اما با تمام وجود غمگین ام و آرزوی مرگ دارم. چرا که آگاه ام به اینکه هم زمان و هر روز صدها انسان زیر بمب کشته، زخمی و خانه شان ویران می شود. میلیون ها نفر از گرسنگی می میرند. از سر زمینی می آیم، که صدها نفر در سال اعدام می شوند، زندان هایش از انسان های بی گناه پر است، درماندگی ( فقر)همگانی شده. به این خاطر که «یک جاندار ترسو در پوست شیر»، خود را سلطان جانداران پنداشت، لقب آریا مهر، خدایگان به خود داد،(چه فرمان یزدان، چه فرمان شاه) عده ای چاپلوس دورِ خود جمع کرد،هیچ کس را آدم حساب نکرد، اندیشمندان را عن تلکتوئل خواند، از ترس برای حفظ  جان خود دست بوس گرگ ها شد، به آن ها پر و بال داد، چند هزار لانه در هر کوی و بام برای شان  ساخت، از عمو سام، خرس سپید، و دولت فخیمه ( محترم) انگلیس هم ترسید و به آنها باج داد. و: ملتی را درمانده، و میلیون ها نفر را آواره کرد، خودش و بستگاش هم فراری، و جانشین و بستگان اش سر گرم خوشگذرانی در غرب شدند و غم ملت را ندارند. بااین حال عده ای خود را به خواب خر گوشی زده اند و نمی خواهند ببینند وبشنوند. دوستان ارجمندم، من هم یکی هستم مانند شما.  
8 بهمن 1403 ــ 27 ژانویه 2025 ــ اردوخانی ــ

دونالد ترامپ «دجال»( از پدر آلمانی، و از مادر اسکاتلندی) یکبار در سال 2017 ظهور کرد، نخستین کارش پاره کردن برجام و تحریم های بیشتری علیه ایران، لغو پیمان دوستی و جنگ تجارتی با کوبا و میلیاردها دلار کمک  نظامی به اسراییل بود.
«دجال» پس از چهارسال در انتخابات 2024 آمریکا دوباره ظهور کرد، و 21 ژانویه 2025 رسما (بنیادی) چهل و هفتمین رییس جمهور آمریکا خواهد شد«دجال» قول داده که روسیه و اوکراین را در یک روز با بخشیدن قسمتی از سرزمین اوکراین به روسیه، آن دوکشوربه صلح وادارد، و مسئله فلسطین را با براندزی نسل فلسطینی ها حل کند.
دولت اسراییل حق دارد، برای رفع خطر حزب الله، لبنان و سوریه، قسمتی از سرزمین های این دوکشور را ضمیمه خود کند. کانال پاناما، کانادا و گرینلند قسمتی از دانمارک (56000 جمعیت) را ضمیمه آمریکا، و ایران را بیشترتحریم کند. زمانیکه از او پرسیدند برای جلوگیری ایران برای به دست آوردن اسلحه اتمی چه برنامه ای دارید، پاسخ داد: این جزو اسرار ارتشی است.

این بارظهور«دجال»همراه است با گرگ های خونخوار وحشی و نژاد پرستی به نام های:
«ایلان ماسک، جری دیونش، مارکو روبیو، پیت هگزت، کریستی توم، جان رتکلیف،
الیزا استفانیک، تام هومان، سوزی وایلر، ویوکراما سومی، مایک والتز، استیو وینکاف».
کار «دجال و گرگ هایش» با سرکوب تمام کسانی که قصد مخالفت با منافع آمریکا را دارند، و سد راه او برای تقویت آمریکا، به دست آوردن منابع معدنی سرزمین های دیگر باشند آغاز می شود.

ولی غولی به نام «چین» با سیاستمداری، فرزند ناخلفی را به نام «کره شمالی» در دامن اش پرورش داده که موشک های اتمی دوربردش تهدید جدی برای «آمریکا» و غرب
است، و هر زمان که بخواهد می تواند آنان را به طرف امریکا روانه کند. و همچنین با بی طرفی ظاهری در جنگ روسیه و اوکراین به روسیه کمک نظامی کند.
در بین عده ای که در شکم شان عروسی به پا کرده اند، با دست و پا بوسی از «دجال» (نخواستم بی ادبی کنم) امیدوارند آمریکا با «لشگر آل عیسی، و اسراییل با لشکر آل موسی» از زمین و دریا و آسمان به ایران حمله، و با خاک یکسان کند و میلیون ها نفر را به کشتن دهد، و سلسه آیت الله ها را براندزد، و بازماندگان خاندان شاهنشاهی را بر مصدر قدرت بنشاند.

* دجال در اسلام: ظهور دجال از نشانه‌های برپایی قیامت دانسته شده‌است. دجال فردی با یک چشم و صورتی کریه و موهایی تابداراست که بر پیشانی‌اش کلمه کفــــرحک شده‌است. دجال در آخرالزمان از شرق و احتمالاً از خراسان خروج می‌کند. او انجام کارهای شگفت‌انگیز و معجزاتی جمع زیادی از مردم را می‌فریبد. ویکی پدیا.
21 دی 1403 ــ 10 ژانویه 2025 ــ اردوخانی ــ بلژیک.

خواب شگفت انگیزی دیدم، خواب دیدم تک درخت *کُهنی در میان دشتی پهناورام که بادی مرا به این سر زمین آورده. شاید هم سرنوشت.
درونم خالیست، اما پر از شاخه و برگ، شاخه ها و برگ ها هریک به یک رنگ، رنگ وارنگ.
نام شان نمی دانم، شاید در هیچ کجا چنین رنگ هایی وجود ندارد.

باد می وزد، برگ هایم را می برد، نمی دانم به کجا؟. شاید برگ ها خوراک باد باشد.

شاخه هایم پر از میوه است، میوه های گوناگون. نمی خواهم نام ببرم. چون نام بسیاری از آنها را نمی دانم. شاید میوه هایی که در هیچ باغ و جنگلی وجود ندارد.
چندی از پرندگان بر شاخه هایم لانه دارند. بی شمار پرندگان بر شاخه هایم می نشینند، بر میوه هایم نوک می زنند، قلقلک ام می دهند، چنان می خندم که به خود میلرزم، ز لرزش ام میوه ها بر زمین می ریزند،
بی شمار چرنده از کوچکترین تا بزرگترین دورم را گرفته اند، آرم می چرند، آزاری به هم نمی رسانند، نمی خواهم نام ببرم، نام بسیاری از آنها را نمی دانم. شاید چنین چرندگانی که در هیچ دشت و جنگلی وجود ندارد.

درندگان به امید دریدن چرنده ای به من نزدیک می شوند. چرندگان ترس به خود راه نمی دهند و فراری نمی شوند. درندگان میوه خوار می شوند.در شگفت ام چرا و چگونه درندگان میوه خوار می شوند.
مورچه های به رنگ های گوناگون، ریز و درشت دورم را گرفته اند، با شتاب ذره ای  از میوه ای می کنند، با همان شتاب به سمت لانه اشان می روند، نمی دانم لانه شان کجاست.
در شگفتم که چکونه مورچه خوار، میوه خوار می شود.
در درون خالی ام چندی جاندار (حیوان)  کوچک جا دارند. نمی دانم چرنده اند یا درنده. به هر حال با هم بازی می کنند، از سرو کول هم بالا می روند. در شگفت ام که چگونه با هم میسازند.
*کُهن = باستانی، پارینه، قدیمی، کهنه، دیرینه، پیشین،. . . ،فرهنگ دهخدا
18 دی 1403 ــ 8 ژانویه 2025 ـــ اردوخانی ــ بلژیک

باور کنید عادت ندارم به کسی توهین کنم و تهمت بزنم،یا دست به روی کسی بلند کنم. ولی یکی هست که سال ها نوکر وار به او خدمت می کنم، ولی همچنان طلب کار است، بیشتر و بیشتر می خواهد. (این رسم روزگار است.)
مشت به او می زنم، می گویم ابلهِ، بی شعور و نفهم مگر طلب پدرت را از من داری، تمام عمر به تو خدمت کردم، اصلا در زندگی جز خدمت به تو هدف دیگری نداشتم. شروع می کند با صدای بلند به قُر، قر کردن. این شکم بی هنر پیچ پیچ ام را می گویم. با هر زحمتی شده سیرش می کنم، به جای سپاسگزاری (بی ادبی نشود) باد از بالا و پایین رها می کند و آبروی مرا جلوی دوست و دشمن می برد.
نیک بختانه، یا شور بختانه یکی هست که اشتها دارد، ولی تنبل شده وخوابیده و توانایی برخاستن ندارد. گاهی کوشش می کنم بیدارش کنم، تکانی می خورد ومی گوید: کاردانی می باید. کو کاردان.؟
16 دی 1403 ـــ 5 ژانویه 2025 ــ اردوخانی ــ بلژیک.

کاشکی بوقلمون بودم، شما چی؟ نه هر بوقلمونی. یکی از میان میلیون ها. نخستین رئیس جمهوری که یک بوقلمون را عفو کرد آبراهام لینکلن  (1809 ــ 1895) بود. لیکن نخستین رئیس جمهوری که به‌طور دائم این سنت را در کاخ سفید ترویج کرد  از آن زمان تاکنون این مراسم هرساله برگزار می‌شود.
دونالد ترامپ نیز در سال ۲۰۲۰ و همزمان با آخرین سال حضور در کاخ سفید، دو بوقلمون با نام های کرن و کاب که با آرای مردم انتخاب شده بودند را عفو و آنها را به دانشگاه ایالتی آیووا اهدا کرد. هم زمان هر سال میلون ها بوقلمون قار قار کنان در آمریکا، و سایر کشورها به سوی کشتارگاه می روند.و هم زمان بمب افکن های آمریکایی بمب بر سر مردم ویتنام، عراق، سوریه، و . . . می ریختند و سبب و کشت و کشتار شدند.
هیتلر دخترکی را نوازش می کرد، در همان زمان میلیون ها زن، مرد و کودک در کوره های آدم سوزی جان می باختند.
استالین زمانی که پیشانی نوجوانی را می بوسید و او را نوازش می کرد، بی شمار انسان ها را محکوم به اعدام می کرد.
همین دیروز 45 نفر زحمی فلسطینی برای درمان از غزه به سوی قطر برده شدند. بنا بر آمار رسمی 45.555 نفر فلسطینی کشته شدند، که شمار کشته شدگان بسیار بیشتر از این است.
صدام، اسد، عیدی امین، قصاب آفریقا، . و ده ها حاکم جانی دیگرهم در دنیا یکی را می بخشند، و هزارها نفر را می کشند.
رهبر محبوب ما هر سال چند نفر زندانی را می بخشد، هم زمان چند نفر اعدام می شوند، زندان ها پر است از آدم های بی کناه.
اگربوقلمون بودم اشک می ریخت ام به حال خود و سایر بوقلمون ها، و از بوقلمون بودن ننگ داشتم. کاشکی تکه سنگی بودم میان بی شمار تکه سنگ های دگر، در روخانه ای یا کوهساری، بی خبر از تکه سنگ های دگر.

13 دی 1403 ــ 1 ژانویه 2025 ــ اردوخانی ــ بلژیک

رهرویی پیری دنیا دیده ، سرد و گرما روزگار چشیده ،غمگین در گورستانی متروکه دیدم که استخوان مردگان از گور بیرون می کشد. سلامش کردم، پاسخ دادم. پرسیدم، اینجا چه می کنی؟ گفت: سال ها شهرها، دشت ها، جنگل ها و گوه ها پشت سر گذاشته ام، خوب و بد دنیا دیده ام. به دنبال این بودم تا به «آغاز و پایان» دست یابم، تا اینکه به این گورستان رسیدم. کاسه سری را نشانم داد و گفت: این هزاران، هزاران ساله است که با سنگی شکافته شده، آن یکی چند ده هزار ساله است، نیزه بر او فرو رفته، آن یکی با شمشیر، ببین استخوان این سینه را خنجری آن را  شگافته، آن کاسه سر سه، چهار صد ساله است، با گلوله از هم پاشیده شد، این یکی صد ساله با گاز سمی کشته شده و استخوان ها سالم مانده اند.
ناگهان گلوله ای آتشین در آسمان پدیدار گشت وبه طرف پیر مرد رفت. پیر دنیا دیده، سرد و گرم روزگار چشیده خاکستر شد. تند بادی وزید و خاکستر را برد. و من، خاکستر خود می بینم که بر باد می رود.
2 دی 1403 ــ 22 دسامبر 2024 ــ اردوخانی ــ بلژیک

حضرت آقای پزشکیان رییس جمهور محبوب ملت ایران، در عربستان سعودی هر ساله مسابقه ملکه شترها «در منطقه رما، 120 کیلومتری ریاض»برگزار می شود، با هزینه 32 میلیون دلاری. با شرکت صدها شتر از ایالات متحده عربی، امارات، کویت، عمان. و هر روز بیش از 25 هزار نفر برای تماشای این مسابقه از کشورهای خلیج فارس به این منطقه سفر می کنند.همرا با سران این کشورها، و وزیران و امیران.
در بین چند صد شتر، 12 نفربه مرجله نهایی می رسند، و در بین آنها یکی به عنوان ملکه زیبای برگزیده می شود.
شترها شرکت کننده باید جراحی پلاستیک نشده باشند،، بوتکس نزده باشند، با زعفران رنگ نشده باشند. بتوانند رقص شتری بکنند، وآروغ شتری بزنند و در مسابقه دو برنده شوند.
جناب آقای پزشکیان! برای رقابت با کشورهای همسایه، شما هم سابقه ملکه زبیایی «خرشایسته» در ایران (درکناردریا چه نمکی شوره زار قم) بر گزار کنید، با شرکت خرها شایسته تمام استان ها، علاوه بر خرهای ملکه زیبایی از تمام کشورهای دنیا. و حتی برای باز کذاشتن درِ رابطه با آمریکا و اروپا از خرهای آمریکایی بخواهید در این مسابقه شرکت کنند، و همچنین از ترامپ و همسرش خواهش کنید به عنوان داور این به ایران سفر کنند.
خواهش می کنم از خرهای سایق اعضای مجلس خبرگان دعوت نکنید، تا مانند اعضای آن با پوشک و صندلی چرخ دار، و عمل جراحی و بوتکس تزیق کرده در این مسابقه شرکت کنند. احتیاج نیست، شامپاین خوراک از فرانسه و گل از هلند وارد کنید،(مانند جشن های 2500 ساله) با خوراک ایرانی همراه با دوغ وانواع شربت، و گل های وحشی ایران از مهمانان پذیرایی کنید.
جناب آقای پزشکیان، اگر توجه کرده باشید در این 45 دهه گذشته هر رییس جمهوری که آمد خرابی بیشتری از رییس جمهور پیشین به بار آورد، و فقر زیاتر شد،  وایران بیش از بیش منزوی، و جر خاطره بد برای ملت یادگاری نگذاشت. با برگزاری چنین مسابقه ای شما تنها رییس جمهوری خواهید بود که ملت ایران به خاطر برگزاری این جشن هم که شده در آینده از شما به نیکی یاد خوهند کرد.
17 آذر1403 ــ 7 دسامبر 2024 ــ اردوخانی بلژیک

روایت است از «ابن بنی کچلدون»، در اتاقی پسری را ختنه می کردند، اتاق بغلی چند تا دختر، گریه می کردند.
یکی از دخترهاپرسید چرا گریه می کنید؟ پاسخ شنید، آخر برای ما تیز می کنند.
اکنون ای برادر، یک کمی هم خواهر، در انتخابات آمریکا، چه جمهوری خواهان پیروز شوند، چه دمکرات ها، هر دو برایر ما تیز می کنند. علاوه برآن روسیه و چین و کره شمالی و جنوبی و ژاپن و اروپا «کوتا بگویم دنیا» برای ما تیز می کند.