نگاشته شده توسط: ordoukhani | مارس 16, 2020

آخرین داروی درمان کرونا!

آخرین داروی درمان کرونا!
چند نفر از علما از جمله هاشم ابطحی که  در بیمارستان قم به علت بیماری کرونا در حال مرگ بودند.و تمام  پزشکان از درمان آنها عاجز، یکی از دانشمندن حوزه گفت: تنها چاره داروی درمان این آقایان بیضه مورچه است. چند نفر از طلبه های فداکار برای یافتن بیضه مورچه مامور شدند. پس از چند روز یکی آز انها خوشحال آمد و گفت: این هم بیضه مورچه در این قوطی. پرسیدند: چگونه می توانی ثابت کنی که بیضه مورچه است؟
گفت رفتم نزدیک لانه مورچه ها، گفتم: اقایان علما در حال مرگ اند. هر کدام گفتند به تخمم، گرفتم، و بیضه شان کشیدم. متاسفانه دیر شده بود، چندی شان با شتاب به دنیای باقی به عشق حوریان بهشتی روانه گشته بودند.
26 اسفند 1398 ــ 16 مارس 2020 ــ اردوخانی ــ بلژیک

نگاشته شده توسط: ordoukhani | مارس 16, 2020

رییس دانا!؟

رییس دانا !؟

رییس دانا، مردی مهربان و فروتن  دوست داشتنی که به ساز هیچ کس نرقصید، تنها به ساز وجدان بیدارش. بدین جهت هم چوب را خورد و هم پیاز را. هم مورد خشم (غضب) جمهوری اسلامی بود، و هم چندی از اپوزیسیون. کسی بود که نمی خواست نان را به نرخ روز بخورد.
به یاد دارم، کم بیش، ده ــ دوازه سال پیش بود. شبی به کلن (آلمان) رفتم ، و اورا برای سخنرانی به بروکسل آوردم.
در راه کپی زدیم. من می پرسیدم او پاسخ می داد. او توده ای بود.( من واژه «توده ای»  را به کار می برم، به معنی آگاه به درد و رنج توده ها) ما خارج نشینان هرچقدر هم اگاه به مشکل های ملت ایران باشیم به اندازه آنها که در ایران «آگاهنه» زندگی می کنند نیستیم. ساعت یازده شب به خانه دوست ارجمندی رفتیم، شام خوردیم. فردایش در سالنی برای جمع کوچکی سخنرانی کرد.
هرچند واژه هنرمند در مورد رییس دانا درست نیست، چون تنها هنر دانشگاهی اش در اقتصاد، و آگاهی به بدبختی رنج ملت ایران، و دنیانی به نام جهان سوم بود که به دروغ  کشورهای در حال توسعه می گویند.

اما: می خواهم به صحرای کربلا بزنم، نمی دانم چگونه؟  شاید فرصتی است برای درد دل!
هنرمندان، (نویسندگان، شاعران، موسیقی دانان، «آواز خانان» مجسمه سازان) چند گروه هستند.
1 ــ  آنها که نه چوب را میخورند و نه پیاز. هم از طرف جمهوری اسلامی مورد تشویق قرار می گیرند، هم ازطرف مخالفان.  زاد روز شان را با بوق و شیپورهر دو گروه فراموش نمی کنند.

2 ــ گروهی که مورد مهر یکی از دو طرف هستند. اگر چاپلوس جمهوری اسلامی را بکنند، نان شان در روغن است.3 ــ گروهی که مخالف جمهوری اسلامی هستند،بدون وابستگی به دولت های خارجی، یا طرف دار گروه های وابسته به بیگانگان، تنها چوب جمهوری اسلامی را می خورند.

4 ــ گروهی که وجدان بیدارشان معیار در گفتار نوشتارشان است، نه جیره خوار جمهوری اسلامی هستند، و برای خوش آیند این و آن دست به قلم نمی برند و شعر نمی سرایند هم چوب را میخورند و هم پیاز، مورد خشم هر دو گروه اند.
5ــ خنده دار تر از همه، شاعرانی که در وصف امام خمینی شعر ها سرودند، و سرشان از خان نعمت جمهوری اسلامی بی کلاه مانده، حالا سر پیری در گوشه ای از اروپا شاعر مردمی شدند و در وصف بدحالی ملت ایران شعر می سیرایند. سر پیری که فیلسوف وعارف شده اند. این نوشتار کامل نیست. حوصله ویراستاری هم ندارم.
26 اسفند 1398 ــ 16 مارس 2020 ــ اردوخانی ــ بلژیک

نگاشته شده توسط: ordoukhani | مارس 13, 2020

زمانیکه از انسان بودن ننگ دارم!

زمانیکه از انسان بودن ننگ دارم !

محمد مختاری در پاییز ۱۳۷۷ ترور شد.

گاهی کلمات دردناک تر از ضربه های شلاق است. محمد مختاری می گفت: ما همیشه این بودیم ، انقلاب اسلامی چهره واقعی ما را نشان داد.

یکی از دوستان نزدیک محمد مختاری، می گفت: وقتی محمد در زندان اوین بود ، ومن به دیدنش می رفتم ، یکبار شنیدم که یکی از جلادان نزد همکارش گله می کرد و می گفت: به فلان کس بلیط و هزینه حج جایزه دادند و به من ندادند. در صورتیکه من بیشتر از او در اینجا زندانی شکنجه دادم.

 وقتی این دو جمله را کنار هم می گذارم و  خوب به آن می اندیشم ، خودم را زیر سنگ آسیاب زمان می بینم که میچرخد و می چرخد و مرا خرد می کند. درد، درد را  در تمام وجودم احساس می کنم . و از خود می پرسم من هم یکی از ما هایی[آنهایی] هستم که چهره واقعی اش رو نشده است؟

زمانی که می اندیشم ، من هم می توانستم دستور بدهم ، یا به فرمانی شکم پاره کنم ، چشم از کاسه در آرم ، زبان از حلق بیرون بکشم، سر ببرم ، یا آدمی را زنده بخورم، دهان بدوزم، شخص وطن پرست و آزادی خواهی را بکشم ، یا ده ها خنجر بر سینه اش بزنم ،  از انسان بودن رنج می برم و خود را در آینه وجدانم پر از زخم های چرک آلود بوی گند گرفته می بینم . و از انسان بودن ننگ دارم.
در این زمان درد می کشم. فریاد می زنم و مرگ را با آغوش باز آرزو می کنم. واز خدایم می خواهم مرا بکشد و از ننگ بودن رهایم سازد.
از نخستین روز تاریخ بشریت قتل و جنایت زیاد بوده است. خوشبختانه یا بدبختانه فجایع بشریت در انحصار هیچ ملتی نبوده است. همانطور که تمدن بشریت در انحصار هیچ ملتی نیست. اگر بخواهم تنها به تاریخ جنایات بنگرم ، در نا امیدی مدفون می شوم وجز آرزوی مرگ ، آرزوی دیگرم نیست
.
اما تاریخ را تنها جنایت کاران نساخته اند. عاشقان بزرگ ،انسان های پاک وخدمت کار که هدفی جز سربلندی ملت خود نداشته اند، هم بسیار بوده اند. وقتی به تاریخ فداکاران ایران می نگرم: مزدک و مانی و حلاج را می بینم . ( نمی خواهم پر بگویم )امیر کبیر و مصدق و کسروی و فاطمی  را می بینم. فروهرها و مختاری و پوینده را می بینم ، که گناه بزرگ شان این بوده که عاشق بودند و ایمان داشتند، از گناه ناکرده توبه نکردند و خود را نفروختند.

در این صورت من هم از ایشان می آموزم! اگر عاشقم و ایمان دارم ، از گناه ناکرده  توبه نکنم. هر وقت به این بزرگان تاریخ مان می اندیشم ، با کوشایی به آینده امیدوار می شوم . و هر لحظه زندگی را دوست می دارم .
23 اسفند 1398 ــ 13 مارس 2020 ــ اردوخانی ــ بلژیک

نگاشته شده توسط: ordoukhani | مارس 12, 2020

تفاوت از بند تنبان تا آسمان

تفاوت از از بند تنبان تا آسمان!

امروز رفتم برای معاینه چشمم به بیمارستان دانشگاه لوون. پس از ورود به بیمارستان، چهار طرف یک ستون بطری ژل صد عفونی بسته شده بود. هر کس وارد می شد، دستش را ضد عفونی می کرد. در سالن انتطار به فاصله هر چهار متر (از روی کنجکاوی اندازه گرفتم) به همچنین، علاوه بر آن روی میزها هم همینگونه، و جلوی منشی ها داروی ضد عفونی دیده می شد..
به جای صندلی صفت که کون را درد میاورد، مبل نرم بود. این کافرها فکر کون بیمارن هم هستند. البته در حوزه علمیه قم هم به کون طلبه ها اهمیت می دهند.
چیزی که بیشتر توجه ام را به خود گرفت، تعداد زیاد کودکان زیر 5 ــ 6 سال، حتی چند کودک که به تازگی راه افتاده بودند که مرتب اینور و انور می دویدند. یک بخش ویژه کودکان بود، برای سرگرمی کودکان در سالن انتطار مقداری اسباب بازی بی صرو صدا هم تهیه شده بود. دو آب سرد کن در دوطرف سالن بود با لیوان یکبار مصرف.
یاد اوری می کنم: خیلی از زنان مردان بازنشسته، چند ساعت در هفته به طور رایگان در این بیمارستان کار می کنند. البته نه کار پزشک ، بله برای راهنمایی بیماران. به عنوان نمونه، احتیاج نبود که بیمار برای معرفی خودش پیش یک منشی برود، بلکه کارت شناسایی اش را در دستگاهی فرو می برد، ( مانند بانک) و فیشی بیرون میامد که رویش نوشته بود باید به کجا مراجعه کند. کسانی که رایگان کار می کنند، به این نوع بیمارن کمک می کنند.
کسانی که مایل بودند می تونستند، ماسک مجانی دریافت کنند.
در سالن انتظار ساعت 11 قهوه چای هم به هرکس که میخواست می دادند.( این همیشه نیست) این کارهم به عهده  اشخاصی بود که رایگان کار می کردند.
16 تا مونیتور بود، زمانی که نوبت شما می رسید، عکس تان با شماره فیشی که در دست داشتید، و به کدام قسمت، و کدام اتاق مراجعه کنید دیده می شد. این کار برای تلف نکردن پزشک بود.
بیشتر پزشکان در بلژیک زنان جوان هستند. برای اینکه بیشتر و بهتردرس می خوانند. و همچنین مدیران شرکت های بزرگ. رییس دانشگاه solvay université (پلی تگنیک)یک خانم 45 ساله الجزیره ای است که به گفته خودش مادر و مادر بزرگش بی سواد وخدمتکار بودند. چندی از زنان ایرانی در دانشگاهای بلژیک مقام مهمی دارند.
میان ماه (بیمارستان) ما تا ماه (بیمارستان ایران) گردون، تفاوت از بند تنبان تا آسمان است.  
21 اسفند 1398 ــ 11 مارس 2020 ــ اردوخانی ــ بلژیک

نگاشته شده توسط: ordoukhani | مارس 9, 2020

سخنرانی کرونا در قم !

سخنرانی کرونا در قم!

بسم الله الرحمن الرحیم قبل از هرچیز خیلی خوشحالم که اینجا در شهر مقدس قم خدمت شما مردم با ایمان و نجیب هستم. همانطور که می‌دانید بنده چند صباحی ست که از «چین» به اینجا آمده ام. در آنجا که بودم شرایط شما مردم ایران را که در خبرها می‌خواندم واقعا دچار تأثر می‌شدم که در چه شرایط سخت و رقت انگیزی زندگی می‌کنید. ان شاء الله آمده ام که این شرایط را تغییر دهم. (سوت و کف حضار) البته ورود بنده به این شهر اتفاقی نیست. چرا که معتقدم دردی که از این شهر شروع شده است باید درمانش هم از همین شهر آغاز شود. از آنجا که بنده یک ویروس هستم، دروغ نمی‌توانم بگویم. الان هم همینجا عرض می‌کنم که من آمده ام حکومت کنم و اینطور نیست بیایم در قم بنشینم و کاری به کار سیاست وحکومت نداشته باشم. من از این شهر یعنی شهر مقدس قم شروع کرده ام و به امید خدا تا کل کشور را نگیرم و بر گُرده تک تک شما سوار نشوم از پا نخواهم نشست. (همهمه حضار) خواهش می‌کنم آرام باشید. استدعا می‌کنم اول عرایض من را گوش کنید. بعد از سخنان من خودتان تصدیق خواهید نمود که ورود و ان شاء الله شیوع من، برای شما به معنای رهایی یا لااقل کمتر شدن درد و رنج‌تان خواهد بود!

عنایت بفرمایید بنده در همین گام اول، با حمایت شما مردم که با عدم رعایت مسائل بهداشتی، پشتیبان و یاور من بودید؛ موفق شدم در این شب عید، ۵۴ هزار زندانی را آزاد کرده و به مرخصی بفرستم. لاکن شما راضی به این مقدار نباشید و اگر همچنان من را حمایت و تقویت کنید من به زودی ترتیب بسته شدن تمامی زندانها و آزادی کل زندانیان را خواهم داد. (سوت و کف حضار)

(کف و سوت حضار) بله عزیزان. استدعا می‌کنم گوش کنید. علاوه بر نمازجمعه من به یاری شما با این مجلس فرمایشی و بله قربان گو همان کاری را کردم که باید انجام می‌شد. من در این مجلس را که سالهاست عصاره رذائل (رذالت، پستی) ملت شده است را تخته کردم. (عده ای شعار می‌دهند: کرونای طلایی، تو لیاخوف مایی. عده دیگری نیز شعار میدهند: کرونا کرونا یا با اونا یا با ما؟ فرستاده از ایران
18 اسفند 1398 ــ 8 مارس 2020 ــ اردوخانی ــ بلژیک

نگاشته شده توسط: ordoukhani | مارس 8, 2020

دل خوش داریم !

دل خوش داریم !

دل خوش داریم که کرونا آغازگر عصر رنسانس ایران کرونا آمد و بدون شک آمدنش آغاز عصری نوین در سرزمین آفت زده مان خواهد شد.
کرونا آمد و اولین خوی او این است که پول و پارتی و مقام در برابرش زانو زدند
.
.
کرونا آمد و گردهمایی هایی مسخره را به تعطیلی کشاند. کرونا آمد و بساط کاسبی آخوندهای مفتخور کساد شد. کرونا آمد و مجالس جهل و خرافات پراکنی واعظان دین فروش تعطیل گردید. کرونا آمد و مجالس مزخرف و نمایشی عزاداری ها تعطیل شد.
کرونا آمد و کذب بودن بافته های چهل ساله رژیم بر ملا گردید. کرونا آمد و دروغگویی فتواهای ملایان در باره حرام بودن و شفابخشی فلان و بمان به چالش کشیده شد.
کرونا آمد و امید به پیروزی بر افکار قرون وسطایی بر مردمان این سرزمین بار دیگر بازگشت
 کرونا آمد و آمدنش اگر چه درد و رنج و مرگ و ترس و اضطراب و استرس داشت اما مزایای آمدنش بدون شک بسیار بیشتر و بزرگتر از ضرر هایش خواهد بود.
حال اگر از این زاویه به کرونا بنگرید، دیگر آن را نه یک ویروس مرگبار، بلکه عصایی جادویی و نفسی مسیحایی خواهید یافت که بیش از چهل سال بافته سران و سرداران رژیم_ننگین_جمهوری_اسلامی را پنبه کرده، پایه های پوشالی ایدئولوژی افراط گرایانه شان را به لرزه درآورده، بساط جهل و خرافات_پراکنی آنان را با چالش جدی مواجهه کرده، اماکن مذهبی که پولسازترین کارخانه این مفتخواران می باشد را به تعطیلی کشانده، آیه های دروغین و وعده های پوچشان را افشا ساخته، بساط دین فروشی شان را کساد کرده است . دل خوش داریم.
16 اسفند 1398 ــ 5 مارس 2010 ــ اردوخانی


نگاشته شده توسط: ordoukhani | مارس 5, 2020

فقر و فساد از قم آغاز می شود!

فقر و فساد از قم آغاز میشوذ!

یک زبانزد (ضرب المثل) فرانسوی می گوید: Tous les chemins mènent à Rome تمام راها ما را به رم می برد. برداشت ها گوناگونی می شود از این زبانزد کرد. این آزمایش ها نشان موفقیت است.
این زبانزد از زمانی است که رم بر بیشتر از نیم اروپا تسلط داشت (753 تا 473 ق م) روم ـ آغاز و پایان هر راهی است.و…
اکنون ما باید بگوییم: همه درد، رنج، فقر و فساد از قم آغاز می گردد.
با ارج فروان به حضرت معصومه و تمام امام ها و امامزاده ها: آیا حضرت معصومه در درون ضریحش، اشک نمی ریزد، و به کسانی که ضریح او را می بوسند، و برای بیماری و سایر مشکلا تشان از او کمک و معجزه می خواهند، نمی گوید مردم نادان حرف یک مشت آخوند ریا کار را گوش نکنید، اینها دروغ می گویند، شما را از چاره جویی برای دردتان باز می دارند. خودشان برای درمان کوچکترین بیماری شان به نزد پزشکان پر تجربه و کاردان می روند. واگر هم به زیارات من می آیند، از روی تطاهر است. می خواهند بیشتر شما را عقب مانده و کور و نادان بار بیاورند، تا نسلی پس از نسلی  بیشتر و بیشتر بر شما حکومت کنند. این پول هایی که در ضریح من می ریزید، یک راست به جیب آنها می رود.
 طبق آخرین آمار اعلام شده تا سال جاری، تعداد 10هزار و 500 امامزاده در ایران به ثبت رسیده است.

– آمارامامزادها درسال1357 حدود 1500 بقعه بوده است.(طی سه دهه7برابرشده است)

– فقط  حدود دوهزار امامزاده دارای سند یا شجره نامه اند.

– از این میان 220 بقعه متعلق به حکام، امیران و خان‌ها و 100 بقعه نیز مربوط به دانشمندان و مشاهیر (ازقرن پنجم تاکنون) است.

– حدود چهار هزار امامزاده منتسب به حضرت امام موسی کاظم علیه السلام هستند.

– یک چهارم امامزاده ها در استان گیلان ومازندران می باشند.

– استان سیستان وبلوچستان  و شهر اهواز هیچ امامزاده ای ندارند.– تا دی ماه ۱۳۸۹، تنها در استان گیلان 63 بقعه جعلی شناسایی شده‌‌‌اند که از این میان 23 تای آن‌ها تخریب شده اند.

رضا شاه روانش شاد: گفت از انگلیس و روسیه نترسید، از این آخوندها بترسید. پسرش از روسیه، انگلیس، امریکا ترسید. بیشتر از آخوندها
15 اسفند 1398 ــ 5 مارس 2020 ــ اردوخانی ــ بلژیک     

نگاشته شده توسط: ordoukhani | مارس 4, 2020

ناتوانی (ضعف) شخصیتی و شوخی!

ناتوانی (ضعف) شخصیتی و شوخی!

ناتوانی شخصیتی را در درون خود احساس می کنم. منی که در بنیان  من است، (شخصیت دوم من) ناتوان است.
این ناتوانی  دو علت دارد. نخستین علت آن تاریخی است که از دوران چند هزار ساله ارباب رعیتی در نهاد من ریشه دوانده. و سالهاست با آن مبارز می کنم. و نشانه آن در واژهایی است که به کار می بردم. مانند، قربان شما، به عرض می رسانم، نوکر و چاکر شما، بنده زاده غلام شماست، و… در برابر قوی تر از خود چاپلوس و خوار، در برابر ناتوان گردن کش و زور گو
زیر عکسم، در وبلاگم نوشته ام:

 من انسانی آزاد شده از یک فرهنگ ارباب رعیتی و استبدادی هستم . برای به دست آوردن این آزادی با خودم جنگیده ام و هنوز می جنگم . من قربان کسی نمی روم، دیگر خودم را بنده و غلام و چاکر و نوکر و خاک پای کسی معرفی نمی کنم . کسی را هم جناب عالی نمی خوانم ، به عرض کسی نمی رسانم . برای من پزشک در مطب یا بیمارستان آقا یا خانم دکتر است، استاد در دانشگاه، خارج از آن خانم یا آقای …هستند. در نبرد با چاپلوسی ، دروغ ، حسادت ، ضعیف کشی ، مرده پرستی ، عدم اعتماد به خود و قبول سرنوشت که همگی زاده فرهنگ ارباب رعیتی و استبدادی است ، پیروز شده ام . و میدانم لحظه ای غفلت؛ آنها بر من چیره می شوند. از شما خواهش می کنم مرا در نبرد با این فرهنگ پوسیده چندهزار ساله یاری دهید.
به پزشگ باز نشسته ای که رابطه چندانی ندارم، تلفن کردم، حرف مان بیشتر از نیم دقیقه به درازا نکشید. آخرین حرفش قربان شما، قربان شما بود. در یک فروشگاه مواد غذایی ایرانی. آقای … پس از خدا حافظی صاحب آن چندین بار به همه می گوید: قربان شما،…

نمونه خوب این ضعف شخصیتی، روانش شاد، شاه بود. یک امیر ارتش یا یک وزیرمجبور بود دست او ولیعهد شش ــ هفت ساله را ببوسد. خبرنگارن ایرانی حق نداشتند در برابر او بنشینند، ولی خبرنگاران خارجی جلوی او می نشستند، پای شان را هم روی هم میانداختند، شاه برایشان سفارش چای و قهوه می داد.از دنیا خبر داشت، ولی بیخبر از آنچه پشت کاخش می گذرد. نشریات دنیا را میخرید، تا چاپلوسی اشن بکنند، ولی نمی دانست، همین روزنامه نگارن چاپلوس، در خلوت چه در باره اش می گویند، و….

پر گویی، در هر موردی اظهار فضل کردن با صدای بلند. به ویژه اگر این شخص عنوان دکتر، و مهندس را به دنبال خود بکشد، و یا ثرتمند، و صاحب مقامی مهمی هم باشد، با پر گویی ناتوانی شخصیتی خود را نشان می دهد.


 وعلت دیگر محیط اجنماعی و خانواگی است. نشان  آن شوخی است. هدف از شوخی (آگاه یا ناخود آگاه) کوچک کردن دیگران، انگشت گذاشتن روی نقطه ای ناتون شان برای خود بزرگ نمایی  است. این هم نشان از شخصیت ناتوان ( ضعیف) من بود.  با این هم مبارزه کرده و پیروز شدم . اگنون هم با همه شوخی می کنم، ولی روی نقطه ای قوی شان دست می گذارم.
این نوشتار، مانند سایر نوشته های من، حاصل تجربه، و  بدون مطالعه در این باره ، و برداشت من است، بدون شک یک روانشناس، یا جامعه شناس بهتر از من می تواند به این موضوع بپردازد.
11    اسفند 1398 ــ 1 مارس 2020 ــ اردوخانی ــ بلژیک

نگاشته شده توسط: ordoukhani | مارس 3, 2020

ترامپ مرکزهای فرهنگی ایران را زد!

ترامپ مرکزهای فرهنگی را زد!

حدودا 52 روز قبل ترامپ گفت 52 نقطه در ايران از جمله مراكز فرهنگی رو ميزنيم. حالا بعد از دو ماه نماز جمعه ها تعطيل دانشگاه ها تعطيل مدارس تعطيل اماكن زيارتی تعطيل مراكز فرهنگی تعطيل ويا ترامپ اونقدر قدرت داره كه هر كاری بخواهد ميتونه انجام بده يا خيلی شانس داره كه هرحرفی میزنه اتفاق میوفته ترامپ گفته بود تمام نقاط فرهنگی شما را مورد هدف قرار میدهم. همه بهش خندین و با تمسخر منتظر موشکهای ترامپ بودند ولی از الان از برکت وجود خوده آخوندها مصلی های نمازجمعه – حرم ها و اماکن زیارتی مراکز علمی و فرهنگی – مدارس …و همه و همه تعطیل شدند.
13 اسفند 1398 ــ 3 مارس 2020 ــ اردوخانی ــ بلژیک

نگاشته شده توسط: ordoukhani | فوریه 29, 2020

نامه سرگشاده، به جنتی!

نامه سرگشاده به جنتی:حضرت آقای جنتی!

از محمد جواد اسعدی.هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم روزی برسد که شما یک حرفی بزنید، و من تمام‌وکمال باهاش موافق باشم و شما را به‌خاطرِ صداقتتان تحسین کنم.
آمریکا یکی‌دو روز مانده به انتخابات مجلس، شخصِ شما را تحریم کرد. جمعه‌ی پیش(دوم اسفند) بعدازاین‌که رأی دادید، خبرنگار آمد جلو و نظرتان را درباره‌ی «تحریم‌شدنتان از سوی آمریکا» پرسید.
شما با ریشخند جواب دادید:
«باید یک آرمِ خریّت به پیشانیِ ترامپ بزنند که هرکس می‌آید ببیند که این خر است! من نمی‌فهمم چه فکری می‌کند! آخر من چه ضرری از این تحریم می‌کنم؟!»

آقای جنتی،
یادم نمی‌آید هیچ‌وقت سیاست‌مداری راست گفته باشد، ولی شما راست گفتید. مدت‌ها بود کسی این‌قدر دقیق از زبانِ من حرف نزده بود. انگار اصلاََ آن مصاحبه را از روی صحبت‌های من «دابسمش» کرده‌‌اید‌. موبه‌مو.
با شما صددرصد موافقم؛ شما چه ضرری ازین تحریم می‌کنید؟! مگر کارگر هستید که تعدیل شوید و بمانید برای پولِ نانِ خانه‌؟! چی از سفره‌ی شما کم می‌شود؟ لَنگِ کدام قرص و دارو می‌مانید؟ اصلاََ در تمامِ این‌ سال‌هایی که مملکت تحریم بود، حقوقِ کدام بُرجتان را ندادند؟ کِی رفتید خرید و موقعِ حساب‌کردن مجبور شدید دوسه‌تا جنس را ببرید بگذارید سرِ جاش؟ اصلاََ تا حالا رفته‌اید خرید؟!
کِی کارت کشیده‌اید و کارت‌خوان «موجودی کافی نیست» را برایتان تُف کرده بیرون؟! ترامپ واقعا خر است آقای جنتی!
اگر قرار بود «شما» از تحریم ضرر کنید، مقاومت و ایستادگی سال‌ها پیش کنسل شده بود.

روز دوم اسفند، روبروی آن خبرنگار، شما راست‌گوترین آدمِ روی زمین بودید. البته تلویزیون، این‌قسمت از مصاحبه را توی اخبار کات کرد. فکر کنم مصلحت نبود این‌قدر صادق باشید!
10 اسفند 1398 ــ 29 فوریه 2020 ــ اردوخانی ــ بلژیک

« Newer Posts - Older Posts »

دسته‌ها