شوخی و جدی

همانگونه که عبدالکریم سروش ( خروس اخته) در یک سخنرانی آیت الله خمینی را بسیار باسواد تر از محمدرضا شاه و رضا شاه و دیگر پادشاهان ایرانی دانست،  حتی خمینی را از پادشاهان انگلیس و فرانسه نیز برتر،و در مقایسه با شاه گفت: مقایسه عالم پاک با خاک است. . . .
من معتقدم که آقای رضا پهلوی نجیب ترین شاهزاده تمام دوران تاریخ ایران است.
اگر نگاهی کوتاه به تاریخ ایران بیاندازیم، خواهیم دید که تمام پادشاهان ما در حرمسرای خود تعداد زیادی زن داشتند. به روایتی خسرو پرویز بیش از 2000 دختر باکره در حرمسرای خود داشت. تمام پادشاهان دست کم  صد ها زن در حرمسرای خود داشتند.
آقا محمد خان 3 همسر رسمی و تعدادی صیغه، چون خواجه بود و نمی توانست کاری بکند، یه طرز وحشتناکی زن ها را شکنجه می کرد. فتحعلی شاه 270 زن، 260 فرزند.
محمد علی شاه 4 همسر 8 فرزند.ناصرالدین شاه 112زن، 52 فرزند.مظفرالدین شاه، 8 زن 24 فرزند،محمد علی شاه ؟ نمی دانم.احمد شاه 4 همسر 8 فرزند. توجه کنید هر زن 4 خدمت کار داشت، و حقوق زیادی شاه به آنها می داد
رضا شاه 4 همسر 11 فرزند. محمد رضا شاه 3 همسر5 فرزند. ولی از تمام دنیا برایش زن می آوردند. و در این مورد خیلی دست و دل باز بود.

آقای رضا پهلوی: عنوان ایشان والا حضرت همایون ولایت عهد1 همسر 3 فرزند. ا
اگر به تاریخ پادشاهان ایران نگاهی کوتاه بیاندازیم، خواهیم دید، شاهزاده ما  نجیب ترین آنهاست. ایشان همیشه در فکر خانواده خود است و کار خودش را می کند، و به حرف های رقیبان اصلا توجه ندارد. من هم جای ایشان بودم همین کار را می کردم. ( حالا هم که جای خودم هستم، (بی ادبی نشود) به یورش، هرکه هرچه دلش می خواهد در باره من بیاندیشد. من خر خود را می رانم و به کسی هم باج نمی دهم)
فعالیت های هاسیاسی: شکایت از علی خامنه ای. تحریم انتخابات. پیمان نوین، بیانه ها. اعتراضات سیستان و بلوچستان. قتل روح الله زم. قتل نوید افکاری. قرار داد ایران و چین، خشونت خانوادگی و قوانین جمهوری اسلامی.سانحه شناور پشتیبان کنارک. انهدام هواپیمای اوکراینی. اصلاح طلبی.
همانگونه که پدر تاجدارشان شاهنشاه آریا مهر در یک مصاحبه فرمودند، هر ایرانی یک شاه است و من شاه شاهان. ایشان با لقب دو دول طلا فرمودند، هر مرد ایرانی یک دو دول طلاست، و من دودول طلای دودول طلایان.
بین خودمان باشد: سگ آقای رضا پهلوی میارزد به آقا زاده ها در آمریکا اروپا دنبال عیاشی هستند پدر و مادران شان مرگ بر آمریکا می گویند، از دیوار سفارت آمریکا بالا رفته اند.
در این مدت 42 سال بسیاری برای تیخ زدن به ایشان به عنوان مشاور نزدیک شدند، ولی زمانی که دیدند از پول خبری نیست، رهایش کردند، و به بد گویی او پرداختند.
در سال 1374 آقای رضا پهلوی از بی پولی مینالید. من به عنوان یک مشاور قابل اطمینان به ایشان پشنهاد کردم یک کارخانه واجبی سازی راه بیاندازند. این کار را نکرد، تا اینکه جمهوری اسلامی واجبی جدیدی به صورت کرم، به نام «موبر» وارد بازارهای دنیا کرد. پیشنهادم را به آقای رضا پهلوی پس از این به پهنای تان (عرض تان) می رسانم.
27 اسفند 1399 ــ 17 مارس 2021 ــ اردوخانی ــ بلژیک

با عمه جان 93 ساله ام در تهران با وایتستاپ تماس گرفتم. تا گفتم سلا م و درود، گفت: سلام و درود، زهر مار ، در بی درمون، الاغ نفهم بی شعور. تو هم بد تر ازاین شوهر من، بهش می گم تو هم مثل هر خری روز زن رو تبریک بگو، مگه چی از بقیه کم داری؟ میگه خاااااااااانم، یک عمری نوکریت رو کردم، از کون یچه شستن و خونه تمیز کردن، دغال شستن، دیگه چی بگم با به پات کار کردم، هیچوقت نداشتم چیز سنگین ورداری، مرتب هم فربون صدقه ات رفتم و نازت رو کشیدم، اونایی که زرپ و زرپ روز زن رو تبریک می گن، ته شون باد میده و مرتب تو سر زن شون می زنن. نگاه کن این برادرت، چند تا زن گرفته، همه رو فراری داده. من که 70 سال پیش عاشق تو شدم، از گل بالاتر بهت نگفتم، دستم بالا رفته برای نوازش تو. دهنم واز کردم برای قربون صدقه رفتن تو. از این قرتی بازی ها دروغ ها خوشم نمیاد. راستی یادت میاد چند ماه پیش رفته بودیم خونه خواهرت، شوهرش سر میز غذا ده دفعه به خواهرت گفت، بلند شو اینو بیار، بلند شو اونو بیار. آخرش من عصبانی شدم و گفتم: کون گشاد فوار فیزی بلند شو کونت رو تکون بده برو خودت بیار، نترس با او شکم گنده ات لاغر نمیشی!
گفتم عمه جون، خودت میدونی که از مادرم بیشتر دوست دارم. تو بیشتر تو سرم زدی و نیشکونم گرفتی و بعدش فربون صدقه ام رفتی و بغلم کردم و ماچم کردی. منم مثل شوهر تو، یک عمری نوکر زنم بودم، … از این لوس بازی ها خوشم نمیاد. اینهایی که صد دفعه روز زن رو تبریک می گن، یا از ترس زنشونه، یا میخوان خودشون رو پیش زن های دیگه  روشنفکر نشون بدن و عزیز کنن.  به قول شوهرت منم از این قرتی بازی ها خوشم نمیاد.
بعدش عمه جونم نیم ساعت قربون صدقه ام.
26 اسفند 1399 ــ 16 مارس 2021 ـــ اردوخانی ـــ بلژیک

باور کنید عمری به یک نفر مانند نوکر مفت و مجانی خدمت کنید، یه روز که نتونید بهش برسین، سر و صداش در میاد و طلب پدرش رو از شما داره.
به جون شما نباشه، به جون خودش، در تمام عمرم هدفی نداشتم، جز خدمت به اون. تا صداش در میومد، بهش می رسیدم. گاهی هم با مشت می کوبیدم تو سرش،  بازم از رو نمی رفت و قار قارش بلند  می شد و می شه.
خوشبختانه یکی دیگه هم هست، یک دوازه ــ سیزه سالی راحتم گذاشت، ولی یواش ــ یواش اونم سر بلند کرد، حقش رو خواست. حق که چه عرض کنم طلبکار شد. به اونم تا اونجایی که می تونستم رسیدگی کردم، ولی مگه از رو می فت و می خوابید. در این چند سال کنونی با بالا رفتن سن یواش ــ یواش کمتر فیلش یاد هندوستان می کنه و بیشتر وقت ها من رو راحت میذاره.
چی بگم! خیلی از دوستان هم همینطورن. هر چه یهشون برسین باز هم طلبکارن، اگر خدای نکرده، یدفعه نتونین کاری که می خوان براشون انجام بدین، قهر می کنن و دیگه سراغ آدم (آدم یعنی من) نمیان که هیچ صد جور بد بیراه هم پشت سرتون می گن.
به جون شما قسم، یه عمر نوکری مفت و مجانی خیلی ها رو کردم. تا وضع مالیم خوب نبود، نه فک و فامیل داشتم، نه دوست آشنا، همچین که شلوارم دو تا شد، کًلی پسر عمو و دختر عمو و پسر دایی دختر دایی و دختر و پسر عمه پیدا کردم، علاوه بر اون خیلی هم دوست. تا ماشین نداشتم هیچ کسی من رو نمی خواست برسونه، همچین که ماشین دار شدم، صد نفر گفتن: آقای اردوخانی شما رو برسونیم.
 وقتی بی پول بودم، یه نفر حاضر نبود، یک فرانک به من قرض بده. همچین که یخورده وضعم رو براه شد ده نفر گفتن: آقای اردوخانی اگه پول مول احتیاج دارین بگین، به روی چشم، تقدیم می کنیم. اینها همه گذشت. باز هم بگذرد.  23 اسفند 1399 ــ 13 مارس 2021 ــ ارو خانی ــ بلژیک

چند تا خر توی چمنزار می چریدند. یک دسته شون عر عر کنان میگفتند: خدا یا ــ خدایا، تا آمدن مهدی کرونا رو نگهدار. ( هر وقت می نویسم نگهدار یاد فرخ نگهدار میافتم، با پوزش از او)
یک خری که غمگین و اشگ ریزان علفی هم نمی خورد گفت: خرهای خدا، این چه دعای است که شما می کنید؟
پاسخ شنید، با این کرونا صاحب های ما می ترسن از خونه بیان بیرون، که نبادا کرنا بگیرن، ما هم راحت میچریم وخر غلط می زنیم.
خر غمگین گفت: بیچارها فکر زن و بچه ، خورد خوراک آنها هستین، اگر این وضع ادامه پیدا کنه، از گرسنگی می میرن!
من از کنارشان می گذشتم، رو به خر غمگین کردم و گفتم، کاشکی این دولت مردان ما به اندازه تو با دوراندیشی به فکر ما بودند! 20 اسفند 1399 ــ 7 مارس 2021 ــ اردوخانی

 1 ــ دوتا خر نر با هم درد دل می کردند!
خر اولی ــ  خوش به حال اسب های روز عاشورا، در اصطبل های شیک زندگی می کنن و می خورن و می خوابن، بهترین دکتر دوا رو هم دارن، سالی یه مرتبه میرن واسه روز عاشورا یکی دوساعت سواری می دن.
خر دومی ــ چی میگی خر حسابی، این اسب ها رو اخته می کنن که نبادا روز موعود فیل شون یاد مادیان های  هندستون بکنه! اونوقت تا اونجایی که مردم بتونن تو سرشون می زنن تا فیل شون یادوشون بره.( من فیل نوشتم، شما چیز دیگری بخوانید) به یدی خاکزاد.
20 اسفند 1399 ــ  7 مارس 2021 ــ اردوخانی ــ بلژیک

سرم بزرگترین کوه آشغال دانی دنیاست. و بوی گندش مرا زجر می دهد. مقداری از این * ذباله از نخستین روز آغاز تاریخ در آن انباشته شده.و مقدار دیگری هم از نخستین روز، زاد روز من.
در این کوه آشغال دانی تکه های لباس، قوطی حلبی خالی، شیشه های شکسته، بطری های خالی، مواد خوراگی گندیده، لاستیک ماشین و دوچرخه، بدنه ماشین، و بیشتر از همه کاغذ، از کتاب ها و نشریه ها، کارتون، و . . .
میان این اشغال دانی، کرم ها می لولند. موش ها به هر طرف می دوند، سگ ها و گربه های مردنی میان این کوه می گردند، اینجا و آنجا  کنده خوراکی به نیش می کشند، و بر سر آن با هم می جنگ اند.  لاشه سگ و گربه مرده فروان است. الاغی لاغر مردنی، که عمری بار برده، و صاحبش او را در اینجا رها کرده، به دنبال پوست خربزه و هندوانه گندیده است. کاغذ هم می خورد، از دل درد به خود می پیچد و عر عر کنان به زور پشکل می اندازد.
«روغن پشکل این الاغ هیچ دردی را درمان نمی کند». بزهای گر بیمار کاغد می خورند. نیم صفحه از کتاب کلمات قصار بزرگان، پند و اندرز اندیشمندان، کتاب های ینی، شعر های شاعران بزرگ، خبر های روزنامه ها، مجله های گوناگون، بیچاره نگون بختان، از شدت دل درد فریاد بع بع می زند، با هزار زحمت چند پشکل می اندازد و نفس عمیقی می کشد.
کودکان و زنان و مردان لاغر بیمار با دست های کبر بسته و کثیف بین این آشغال ها به دنبال چیز به درد خوری می کرند پیدا کنند، تا بتوانند بفروشند. گاهی بر سر یک قوطی یا بطری خالی با هم دعوا می کنند. چند دهه است که بطری پلاستیکی و انواع پلاستیک بر این کوه آشغال افزوده شده. چند ماهی هم هست که ماسک!
مگس ها و پشه ها وز وز کنان شاد، از روی کثافتی بلند می شودند به از سرو کول موجودات زنده و مرده بالا می روند.
دورا دور از تابیدن نور خورشید، به ته بطری آنشی زیر این آشغال دانی روشن شده، شعله ندارد، ولی دودش دیده می شود. اگر باد بوزد، دود به بینی کاخ نشینان می رسد. اَه ــ اّه کنان پنجرها را می بندند. فضای شان را با عطر خوش بو می کنند. (در زمان جنگ دوم جهامی، نازی های آلمانی هر روز پس از اینکه هزارها یهودی را در اتاق های گاز می کشدند، و سپس در کور های آتش می سوزاندند، در یک جشن در لندن یک نفر در باره اش حرف زد. یک لردو گفت: « Don’t talk about it, forget it » در باره اش حرف نزن، فراموش کن)
این کوه آشغال از پوشاک نوزادان، خوراگ های گندیده از پس مانده خورک، و آن شیشه خوردها و بطری های خالی  شامپاین و شراب کاخ نشینان است، ولی نمی خواهند بدانند و در باره اش حرفی بزنند.
کلاغ ها خوشحال اند، هر آشغالی را می خورند، کبوتر ها فراری اند، از پرندگان شکاری خبری نیست.
و من می دانم تمام دانش من تنها از تکه پاره های کاغذهای این آشغال دانی و دیگر آشغال ها است.
از بوی گند این آشغال دانی تاریخ در سرم زجر می کشم.
برای فرار از این درد و رنج به هجو و طنز پناه می برم و غمگین، ابلهانه می خندم.
*زُباله یک اشتباه رایج املایی در زبان فارسی فعلی است. بر مبنای فرهنگ فارسی معین، املای صحیح این کلمه «ذباله» است که جمع «ذبیل» به معنی آشغال است

13 اسفند 1399 ـــ 3 مارس 2021 ــ اردوخانی ــ بلژیک

زمانی که نو جوان بودم، خالکوبی روی بدن مختص لات و ها اراذل  اوباش بود. یام میاید، نشریه فکاهی، حاجی بابا کاریکاتوری در سال 1331 از شمس قنات آبادی، یا جمال امامی(درست به یاد ندارم.) کشیده بود، یک طرف پشتش نوشته شده بود: زری خوشگله، طرف دیگر، قربون تو فاطی، صغرا جون ممه اتوبخورم. درکون آقا:
«به یادگار نوشتم خطی به یک رنگی، به روزگار ندیدم شوراخی به این تنگی»  
این نشریه  فکاهی انتقادی صاحب امتیاز آن پرویز خطیبی از سال 1328 فعالیت داشت.  پر طرفدار ترین نشریه فکاهی بود.پس از 28 مردا توقیف شد. حاجی بابا سالها زیر فرش ما قایم بود.بگذریم! اینها را نمی خواستم بنویسم، داستان رسید به اینجا!
اغلب زن های زیبایی را می بینیم که بدن شان را با زنگ و نقش های گوناگون خالکوبی کرده اند، این خالکوبی ها با این نقش ها خیانت به زیبایی است. «زن زیباترین موجود هستی است» وقتی هم این بانوان گرامی پیر می شوند، رنگ ها و نقش ها لای چروک ها به صورت حیوان های وحشتناکی در میایند که دیدنش ترسه بر اندام میاندازد. از آن بدتر ده ها پرسینگ هم به لب، بینی ، ابرو، گردن، ناف تا. . . آویختن است.
 همچنین در مردها.
چندی از بانوان آن لب های زیبای  قیطانی خود را با سلیکون کلفت و باد می کنند. شمابه جای بوسیدن لب معشوق سیلیکون میک می زنید. بانوان گرام: هستی نهایت هنرش را در زیبا آفریدن شما به کار برده. این کار شما لجاجت، یا خیانت به هستی نیست. (البته واضح و مبرهن است که هر کس صاحب اختیار بدن خودش است، و عقیده هر آدمی (آدم یعنی من)هم محترم) من که نفهمیدم چرا بانوان این کار را می کنند، شاید شما درک کرده باشید؟
9 اسفند 1399 ـــ 27 فوریه 2021 ــ اردوخانی ــ بلژیک

به آریا پزدان، آشپز ویژه کوروش بزرگ!

ای آریا پزدان! بزرگترین آشپز جهان، بخواب که من بیدارم. ای آشپز کوروش بزرگ شاهنشاهی که بر25کشور فرمانروایی کرد. ای تو که در سفر و حرم همیشه در خدمت کوروش بزرگ بودی.
 ای آفریننده «قرمه سیزی، خورشت کرفس، آبگوشت، فسنجان، کباب بره و جوجه کباب، تهچین، و ده ها خوراک خوشمزه دیگر برای سرورت، تو در قرمه سبزی، خورشت کرفس و خورشت بادمجان لیمو عمانی ریختی، چرا که در حرم سروت ممه های از اندازه نخود، لیمو، پرتقال، طالبی بود، تا به اندازه خربزه 3 منی مشهد و هندوانه 6 منیِ گرگان بود. تو لیموشیراز را انتخاب کردی، گذاشتی در آفتاب خشک بشود، و نامش را لیمو *عمانی نهادی، چرا که یکی از سوگولی های آن شاهنشاه از عمان میامد، ممه اش به اندازه لیموی شیراز بود.
ای آریا پزدان: اگر آن زمان در شیراز به جای لیمو «کی وی» بود، تو چاشنی این خورشت ها «کی وی» عمانی می نامیدی. اکنون پس از 2540 سال من به جای لیمو عمانی «کی وی» در خورشت های نامبرده ریختم. ولی یکباره صدای هزارن بر خاست که تو به سنت چند هزار ساله ما توهین کردی، مرا خائن ، جاسوس روسیه، اسراییل و آمریکا دانستند.
شعر از ارژنگ نژاد شاعر دربار کوروش بزرگ
اگر آن لیمو دار عمانی، به دست آرد دل ما را،
به آن ممه هایش بخشم، سینه بند،  Victoria’s Secret  را.  
*در فرهنگ دهخدا لیمو عمانی نوشته شده بود، نه لیمو امانی
5 اسفند 1399 ــ 23 فوریه 2021 ــ اردوخانی ــ بلژیک

جون شما! خیلی کارا تو زندگی کردم که باورتون نمیشه. شاید شما هم مثل من خیلی از این کارا کردین.
فکر می کنم 12 ــ 13 سالم بود. این تن بمیره دروغ نمی گم، یروز با مملی داشتیم تو بهارستان نزدیک  مخبر الدوله می رفتیم، چشم خورد به خانم مهوش. به مملی گفتم: میرم بهش سلام می کنم و دست میدم. مملی گفت: نمی تونی. شرط بستیم سر یه قرون.
من رفتم کنار خانم مهوش یواشی زدم رو آستین سمت چپش. سرش رو برگردوند، سلام کردم، دست راستم  رو بردم به طرفش. به مولا قسم، دستم رو گرفت و فشار داد و یه دستی هم به سرم کشید. شنگول و خندون یواش یواش رفتم چند قدم اونور تر پیش مملی، خانم با لبخندی همینطور منو نگاه می کرد. به مملی گفتم: یه قرونی که باختی بده. کون گشاد یه بیلاخ حواله ام کرد. منم هیچی نگفتم رفیقم بود دیگه. فردا تو مدرسه واسه همه تعریف کردم، بی در مادرا هیپش کدوم باور نکردن.
یه دفعه هم قاسم جبلی رو دیدم وباهاش دست دادم. ولی به کسی نگفتم. چه فایده داره ادم حرفی بزنه که کسی باور نکنه.
ولی این یکی رو مدرک دارم، شما نمی تونید باور نکنید. تا حالا دیدید، خری مجسمه یک خر رو بذاره سر در خونه اش و زیرش بنویسه استاد من. من این کار رو با زحمت زیاد کردم . این هم عکسش. استادم خیلی معروف شده. معروف تر از من.
یک کاریگه هم کردم، که شاید باور نکیند، اونم مدرک دارم. یک کتاب نوشتم در باره گوز، به نام «هرچه بادا باد» ازچپ و راست و بالا و پایین و ریش و سبیل رو به گوز کشیدم. یکی از لوس انجلس تلفن کرد و گفت: آقای اردوخانی صدای گوز شما تا اینجام رسیده. کاری ندارم، صداش تا روسیه و استرالیا و کانادا و نیوزیلاند هم رسیده. به قول بعضی ها این کتاب انتی دپرسیوه. 5 اسفند 1399 ــ 23 فوریه 2021 ــ اردوخانی ــ بلژیک

سعدی (قرن 7 خورشیدی، 1330 میلادی) می فرماید: مرد باید در کشاکش دهر (روزگار) سنگ زیرین آسیا باشد.
در زمان روانشاد سعدی آسیاب ها آبی بوده، و سنگ رویی بر روی سنگ زیرین می گشت، و گندوم از سوراخ وسط  سنگ بین دو سنگ ریخته می شد، و آرد شده از کنار سنگ ها بیرون میامد. اما امروز دیگر آسیاب سنگی کمتر پیدا می شود، و بیشترشان برقی شده اند، بنا بر این باید گفت: مر باید در کشاکش دهر توپ فوتبال باشد، تا هرچقدر لگد بخورد باز هم پاره نشود. توپ تنیس، با وجودی که هزار بار راکت توی سرش می خورد باز هم از زمین بلند می شود. باید توپ والیبال باشد که هر چه توی سرش می زنند باز هم از رو نمی رود. توپ بسکت هر چقدر دست به دست کردد، باز هم توی سوراخ می رود. فوتبال آمریکایی باشد، کریکت، کلف، هاکی، هند بال، واترپلو، پتانگ،یس بال، بولینک، از همه بیچاره تر توپ تخم مرغی باشد که زود پاره می شود.
5 اسفند 1399 ــ 23 فوریه 2021 ــ اردو خانی ــ بلژیک