شوخی و جدی

داستانک:همسایه ام را سال ها، با چهره ای سرخ ، لبانی خندان، عینک دودی می دیدم. یک رو از پشت پنجره اش می گذشتم، صدای چند سیلی شنیدم، لحظه به فکر فرو رفتم و ایستادم، همسایه ام بیرون آمد. نگاه کردم، اشک در چشمان همسایه ام با رخی زرد دیدم.
نگاهی در چشمان من کردو گفت: افسوس نمی شود سیلی بر دیده زد.
غمگین یادم آمد:همسایگان دگر، با نگاهی رشک آور( حسرت آلود) به او!

در حدود 40 سال پیش، دوست ام کتر. . .جهود همراه با همسر پسر 7 ساله اش، و دوست دیگرم دکتر . . .، آسوری، او هم همراه همسرش روزی مهمان من و همسرم بودند. این دوست جهود من انسانی بسیار خوش قلب وساده است، هیچ کار و هیچ حرف او از روی بد جنسی نیست ، شما حق ندارید از ناراحت کننده ترین حرف های او برنجید، به راحتی گول همه کس را می خورد. من به او می گویم جهود تقلبی، او هم به من می گوید: مسلمان تقلبی . به هر حال ناهاری خوردیم و حرف از همه ا و هیچ جا شد. عصر موقع رقتن، دوست جهود من به دوست آسوری ام گفت، «خوب شد شما آمدید، و گرنه ما حوصله امان سر می رفت». همسرش با شرمندگی  به او گفت، این چه حرفی است که تو زدی، . . . باور کنید من از خنده قش کردم، و گفتم: من  او را خوب می شناسم، هیچ حرفش، از روی بذ جنسی نیست.

حالا ما باید از شاهزه و همچنین همسرش که گاهی ابراز وجود می کند، خانم علی نژاد، اسماعیل خان و مجاهدین بسیاری دیگراز رهبران اپوزیسیون الکی سپاسکزار باشیم.
اگر این ها نبودند، و یا  سر و صدا نمی کردند و هر کدام مدعی رهبری نبودند، ما حوصله امان سر می رفت.
26 فروردین 1402 ــ 15 آوریل 2023 ــ اردوخانی ــ بلژیک

بسیاری از هموطنان به من مهر می ورزند و درخواست دوستی می کنند. از مهرشان بسیار سپاسگزارم.
ولی زمانی که به صفحه فیسبوک شان می روم. نخست این که هیچ گونه معرفی از خودشان را نمی بینم، تنهاعکس کودکان و گل بلبل، و نمی دانم در کدام کشور و شهر هستند.
در خواست دوستی کنان چند گروه هستند!
1 ــ گروهی که صفحه فیسبوک شان پر از شعار است و حرف های تکراری و در همه موردها صاحب نطر که دوستان فیسبوکی من پیش از انها یاد اوری کرده اند.
2 ــ گروه دیگر پر از عکس خود و بستگان شان است با تبریک گفتن به همدیگر و قربان صدقه یک دیگر رفتن به مناسبت زاد روز، سال نو، خرید ماشین و خانه جدید و . . .
3 ــ گروه دیگر استاد در یافتن واژه های ناب (کلمات قصار) از فیلسوفان یونان و رم گرفته تا فیلسوفان سایر کشورها، و همچنین زبانزدها (ضربالمثل ها) معروف اندیشمدان دنیا،چند بیت شعر از عارفان ما، همراه با پند اندرز های فراوان. چندی شان را می شناسم که می بایستی کمی از پند اندرزها را بهتر خودشان به کار ببرند تا شلوارشان از پای شان نیافتد.
در خواست دوستی کنان گرامی، یک به یک شما برای ارجمند ( محترم) هستید، ولی نمی خواهم صفحه فیسبوکم پر از حرف های تکراری و . . . شود، وقت و حوصله خواندن شان را ندارم.
جالب اینجاست که وقتی دوستان شان را می بینم، متوجه می شوم دوستان زیادی در بین مدعیان سیاسی برای حلب مشتری دارند. من به دنبال مشتری نمی گردم و خواهان خواننده بیشتری نیستم. شاید بگویید: آدم از خود راضی و . . . هستی. هر انچه شما بگویید، هستم. 
24 فروردین 1402 ــ 13 آوریل 2023 ــ اردوخانی ــ بلژیک

این نوشه را پاک کردم، جون دیدم بی معنی است.

جمعی از بانوان هنرمند تاترکلن ترک و پارس زبان یکشنبه گذشته مهمان من بودند.
از هر دری سخنی و سخن به زبان ترکی و پارسی.
در میان ایشان بانویی مسن بود که در سکوت تنها گاهی سری تکان می داد و لبخندی می زد. من پرسشی به زبان پارسی از او کردم، بانوی دیگری پاسخ داد، ایشان ترک زبان اند. ترکِ آذربایجانی. بانوی آذربایجانی نوازنده پبانو بود.
پس از اینکه مهمانان رفتند، به خود گفتم:
ترکی که پناه آروده بود به ترک های دگر(ایرانی) که خودشان پناهنده اند.
بسیاری از پناهندگان جوان به ما  که خود پناهنده ایم گاهی پناه می آورند.
پناهگاه مان را از آنان دریغ نکنیم .
18 فرودین 1402 ــ 7 آوریل 2023 ــ اردوخانی ــ بلژیک

این چنین داستان می نویسم: گاهی داستان مانند قطره اشکی است که  از چشمان ام جاری می شود، زمانیکه با تمام وجود غمگین ام، غمی از غم دردمندی.

گاهی از شادی دیگران  سرمست شادی می شوم و اشک شادی می ریزم. 

گاهی همراه با قهقهه دیوانگان، دیوانه وار فهقهه می زنم، هر آنچه در دل دارم بیرون می ریزم، بد صدایم، در دل  آهنگی زمزمه می کنم.
گاهی مدعیان رهبری اپوزیسیون، وکیل ملت، متظاهران دروغ گو، خود بزرگ بینان، چاپلوسان ، روشنفکران تاریک اندیش را با هجوی سرکوب و رسوا می کنم.
انسان های خدمت کارنیک اندیش راست گو و  فروتن را ستایش می کنم.
گاهی داستان مانند بنایی است و واژه ها همانند سنگ هایی که یک به یک آن می تراشم، نقش خیال بر آن ها می بندم، هریک جای  خود، کنار یکی، میان این و آن سنگ جای وِیژه خود می گذارم، لحظه های دراز به آنها می نگرم، نه! جای این این جا نیست، آن جاست، بارها واژه ها را جا به جا می کنم، تا در جای دلخواه ام قرار گیرند.

گاهی  آنچه ساخته ام  خراب می کنم، سنگ ها را می کوبم و خاک می کنم، گاه دگراز همان خاک و سنگ، دوباره بنایی نو با خیال نو بنا می کنم.
گاهی هوس می کنم، ساخته ام را بیرونش (ظاهرش) رنگ کنم، مشتری پسندش کنم.
من کاسب نیستم: دکان برای فریب نساخته ام، خانه ای برای خوش آمد  کسی  بنا نمی کنم.
داستان ام را به رنگ ریا نمی کنم.
14 فرودین 1402 ــ 3 آوریل 2023 ـــ اردوخانی ــ بلژیک

مدت زمانی است که دلم شور می زند، ولی مانند همیشه به هر کس که میرسم، با لبخندی شوخی می کنم و یا طنزی می گویم. راستش را بخواهید مانند همیشه آبستن ام، آبستن رخداد های تاریخ  زنان و مردان کمنام که به داستان در می آورم.
 این تاریخ زن و مرد را یک سان آبستن می کند. آبستنی با درد، زایمانی با رنج. اغلب نطفه پیش از بسته شدن در دلم می میرد، گاهی بسته می شود پس از کوتاه زمانی می افتد و به دست فراموشی سپرده می شود. تازه اگر هم به دنیا بیاورم، صدها عیب و ایراد دارد، کر، لال، شل، چلاق و دیوانه. مردم از زائو و نوزاد ایراد می گیرند.
آیا بر تاریخ پدرو مادر این نوزاد هیچ ایرادی نیست.
12 فروردین 1402 ــ 1 آوریل 2023 ــ اردوخانی ــ بلژیک

نخستین پادشاهان ادعای خدایی می کردند، (فرعون ها) و یا پیغمبری و رهبر مذهبی. پس از اینکه رهبر مذهبی و پادشاهی از هم جدا شدند، همکاری شان را برای دستبرد به مال و ناموس ملت ادامه دادند.
چنانچه روانشاد رضا شاه به اعتقاد راسخ فرزند بزرگترش به دین اسلام شیعه که در دامن مادرش«ملکه تاج المولک ایراملو» آموخته بود او را پس از اینکه دبیرستان نظام را تمام کرد به سویس نمی فرستاد تا پس چند سال ولگردی برگردد، در سن 17 سالگی به حوزه علمیه قم می فرستاد تا  درجه های لازم را بگذراند، و به مقام شامخ آیت الله العظمی برسد. بدین گونه هم رهبر مذهبی بود و هم رهبر سیاسی و بهتر می توانست حکومت کند. این چنین ایران دارای شاهنشاه آریا مهر، اعلی حضرت همایونی، بزرک ارتشتاران، و آیت العظمیِ تاجدار می شد، و به دروازه تمدن می رسیدیم . این بزرگترین اشتباه تاریخی رضا شاه بود که فرزند برومند اش را به قم نفرستاد.
من امیدوارم  چنانچه بار دیگربا جان فشانی سلطنت طلبان، پس از خوردن آبکوشت با پیاز و سیر ترشی، و کمک آمریکا، اسراییل و عربستان سعودی نظام پادشاهی به ایران باز گشت، این اشتباه تاریخی را دوباره تکرار نکنند. در پایان نوشته این حقیر کبیر که از سر دلسوزی است و امیدوارم شاهپرستان در آینده نیک در این مورد بیاندیشند.
تاریخ 6 مهر 1378 ــ 28 سپتامبر 1999 ، از کتاب «خر تو خر، یا جهان بینی خر» در حدود 24 سال پیش نوشته ام، ولی تا کنون  پاسخی از طرف علاقه مندان به من داده نشده.

برای ثبت در تاریخ: داستان زیر یکی از صدها داستان است که از نیاکان مان سینه به سینه به ما ارث رسیده، ومن فکر کردم ممکن  در اثر دگرگونی زمان، این برگ زرین از ادبیات باستانی به فراموشی سپرده شود، بدین جهت را نوشتم تا در تاریخ بماند. باشد تا آیندگان ارزش این خدمتگذار به تاریخ را بدانند.
آورده اند دو خواهر بزرگ و کوچک بودند. خواهر بزرگ بیمار در بستر کنج اطاق افتاده بود و ناله سر می داد. خواهر کوچک شاد و خندان لب پنجره می نشست به خران نر در باغ می نگریست.  چون این حیوان ها  . . . راست می کردند تلو تلو می دادند، مرتب می گفت: آخ به جانم ، آخ به جانم. یک روز خواهر بزرگتر ناله کنان به خواهر کوچک خود گفت: چرا همیشه می گویی: آخ به جانم، آخ به جانم،  یکبار هم بگو به جان خواهر نا توانم.
یکشنبه  21 شعریور خورشیدی ــ اول جمادی الثانی قمری 1420 ــ 12 سپتامبر 1999 غربی خاک بر سری. از کتاب « خر تو خریا جهان بینی خر» به خامه خودم.

دوستی هندی دارم به نام مهتا که استاد دانشکاه بروکسل است. او گیاه خوار است. ولب به گوشت نمی زند. یکی از عادت های نیکوی مهتا این است که به گاو زیاد احترام می گذارد. گاهی که با هم قدم می زنیم و از کنار گاوی می گذریم، این دوست دو کف دست به هم چسبانده و سر خم کرده طوری از کنار گاو می گذرد که پشت اش به گاو نباشد. گاو برای او مقدس است وبرای او مهم نیست این گاو هندی است یا بلژیکی و هلندی و . . . گاو از هر کشوری که باشد گاو است و مورد احترام اوست.
رفتار این دوست ارجمند برایم این پرسش را مطرح می کند که شاه پرستان ما تنها شاه کشور خودمان را می پرستند، یا همه شاهان از تمام کشورهای دنیا. من این پرسش را 25 سال پیش مطرح کردم، ولی هنوز پاسخی به من داده نشده.
من از شاهپرستان خواهش می کنم به این پرسش من پاسخ بدهند.
1 دی 1377 ــ 22 دسامبر 198 . از کتاب خر تو خر یا جهان بینی خر، به خامه مبارک خودم.(خامه = قلم = کِلک)