نگاشته شده توسط: ordoukhani | مارس 16, 2016

آنچنان که هستند، دوست دارم!

آنچنان که هستند، دوست دارم!

دیشب در جشنی در میان عده زیادی از هموطن هایم بودم. همه با هم حرف می زدند. می گفتند، می خندیدند، اظهار فضل می کردند. از آنچه بوده اند، از شاهکارهای خود می گفتند. هر یک می پنداشت که سخنش جالبتر از دیگری است، شاهکارش شاه شاهکاران است. همه قهرمان داستان های خود بودند. گاهی هم نوشابه ای می نوشیدند. من هم گاهی با این  آن حرفی می زدم. شوخی می کردم. صدا ها درهم پیچیده بودند، اما  گوشی را نمی آزرد. گویی همه با هم آواز می خوانند. من این هموطنانم را آنچنان که هستند دوست دارم.

پاسی از شب گذشت، همه رفتند، من ماندم و این صدا ها در سکوت، مانند تعداد زیادی ماهی در حوضچه ای تنگ که در گوش هم آهسته نجوا می کرند. نمی دانستم چه می گویند. از خود پرسیدم، در گوش هم چه می گویید؟ صدایی در درونم گفت: هیچ ــ هیچ، آنچه هم تو در تمام شب گفتی، بیش از هیچ نبود. من این ماهی ها را آنچنان که هستند، دوست دارم.

26 مهر 1394 ــ 18 اکتبر 2015 ــ بلژیک ــ اردوخانی


پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s

دسته‌ها

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: