نگاشته شده توسط: ordoukhani | مارس 16, 2016

آنچنان که هستند، دوست دارم!

آنچنان که هستند، دوست دارم!

دیشب در جشنی در میان عده زیادی از هموطن هایم بودم. همه با هم حرف می زدند. می گفتند، می خندیدند، اظهار فضل می کردند. از آنچه بوده اند، از شاهکارهای خود می گفتند. هر یک می پنداشت که سخنش جالبتر از دیگری است، شاهکارش شاه شاهکاران است. همه قهرمان داستان های خود بودند. گاهی هم نوشابه ای می نوشیدند. من هم گاهی با این  آن حرفی می زدم. شوخی می کردم. صدا ها درهم پیچیده بودند، اما  گوشی را نمی آزرد. گویی همه با هم آواز می خوانند. من این هموطنانم را آنچنان که هستند دوست دارم.

پاسی از شب گذشت، همه رفتند، من ماندم و این صدا ها در سکوت، مانند تعداد زیادی ماهی در حوضچه ای تنگ که در گوش هم آهسته نجوا می کرند. نمی دانستم چه می گویند. از خود پرسیدم، در گوش هم چه می گویید؟ صدایی در درونم گفت: هیچ ــ هیچ، آنچه هم تو در تمام شب گفتی، بیش از هیچ نبود. من این ماهی ها را آنچنان که هستند، دوست دارم.

26 مهر 1394 ــ 18 اکتبر 2015 ــ بلژیک ــ اردوخانی

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

دسته‌ها

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: