نگاشته شده توسط: ordoukhani | نوامبر 7, 2014

برو به دنبال عاقلان!

برو به دنبال عاقلان!

در خواب خود را در آینه خیال پرنده کوچک و سبکبال دیدم که باد مرا از خراسان، به آذربایجان، از آنجا به بلوچستان، سیستان، سپس به فارس، گیلان و مازندران می برد. لحظه ای خود را در تهران یافتم که ناکهان شیطان در برابرم هویدا گشت. گفت: علیک سلام. گفتم سلام نکردم که تو علیک می گویی. گفت:  من خدای زمینی هستم، همه ما را ستایش می کنند، تو ما را سرزنش! بنده و ستایشگر ما باش تا به مال فراوان و مقام بلند شهرت رسی. گفتمش خود را به قیمت هستی نمی فروشم، این گمنامی را با مقام خدایی آسمانی جایگزین نمی کنم. چنان خندید که زمین به زیر پایش، آسمان بر سرش لرزید، خود ز خنده خود ترسید. من بی اعتنا ز جای خود نجنبدیم. فریاد زد، دهانت می بندم، قلم ات می شکنم، تو را می کشم. گفتم: آن لحظه که احساس کنم، که ممکن است شتایشگر تو باشم، خود دهان خود می بندم، قلم خود می شکنم، خود را می کشم.
نگاهی نا امیدانه به من کرد و گفت: دیوانه ای. گفتم دیوانگی آزادگی است، برو به دنبال عاقلان. ناکهان مانند دود در خود پیچید و به آسمان رفت.

29 مهر 1393 ــ 21 اکتبر 2014 ــ بلژیک ــ اردوخانی

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

دسته‌ها

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: