نگاشته شده توسط: ordoukhani | ژوئیه 17, 2013

گهواره همچنان تکان می خورد!

گهواره همچنان تکان می خورد!

گل بانو سلام،
ــ سلام،
ــ گل بانو هنوز هم می بافی، هنوز هم می دوزی؟
ــ بله هنوز هم می بافم، هنوز می دوزم.
ــ گل  بانو می گویند، نزدیک به هشتاد دهه است که می دوزی و می بافی، تا کی لباش نوزاد می دوزی؟ تا کی می بافی؟ تا کی این گهواره خالی را تکان می دهی؟
ــ تا این چشمان ناتوانم می بینند، تا این دست لرزانم می تواند.
ــ گل بانو، چرا این درخت خرمالو را لباس نوزاد آویز کردی؟
ــ نخستین بار که لباسش را شستم، به این درخت که نهالی بیش نبود، اویختم، روز بعد که امدم دیدم نیست، با شگفتی برگشتم، دیدم او هم در این دنیا نیست. ندایی شنیدم که می گفت: پرندگان آن لباس را به آن دنیا برده اند، تا وقتی که خودش هم به آن دنیا رفت، بپوشد. گل بانو زمستان و تابستان برای این بجه لباس بدوز، پرندگان برایش می برند، و این گهواره را تکان بده، شاید روزی…
چند روز دگر که رفتم، درخت خرمالو یک برگ نداشت، لباس های رنگارنگ نوزاد همه سیاه شده بودند، در دست گل بانو جوراب کوچکی نیمه بافته بود.گل بانو دیگر در این دنیا نبود،ولی گهواره همچنان تکان می خورد.

23 تیر 1392 ــ 14 ژوئن 2013 ــ بلژیک اردوخانی 

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

دسته‌ها

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: