نگاشته شده توسط: ordoukhani | آوریل 5, 2010

واژه زیبا چگونه آفریده شد؟

اولین مرد و زن ایرانی «مشی و مشیانه» پیمان همبستگی شان را روز سیزدهم فروردین، در حالیکه گواه عشق شان گل های رنگارنگ، درختان سر به آسمان کشیده سرو، و آهوان بودند، با گره زدن سبزه، بستند. اما پیش از آن…

پیش از آن مشی ( مرد) چون چشم به جهان گشود، و مشیانه ( زن) را دید، از خود رها شد، دیوانه شد، مست شد و خواستار شد. آنی دیده از زن باز نگرفت و نخستین واژه ای که بر زبان راند؛ « زیبا» بود. این چنین واژه « زیبا» زاده شد. خواست که هدیه ای به او بدهد، و او را با زیبایی دگر برابر داند، هیچ نیافت، غمگین به کنجی پناه برد.

هستی، افسرده از غم او، گل های رنگارنگ و خوشبو را بر برگ طبیعت نقش زد، آهو را با چشمانی دلربا آفرید، سرو از زمین رویاند، پرنده به آواز درآورد، زمین و آسمان را جلوه بخشید. اما کجا کفاف می داد به احساس « مشی، به مشیانه»؟

مشی برهر گلی نامی نهاد. بر آنچه که در آسمان می دید و زیبا بود، نیز نامی گذاشت. این نام ها را بر « مشیانه» نهاد! روز سیزدهم فرورین که با او پیمان همبستگی بست، با این نام ها خواندش. و تا بود و بود، به دنبال زیبایی ها گشت، نخست نامی بر آنها نهاد، و سپس آن نام ها را بر روی « مشیانه». دریغ است اگر ما رهرو او نباشیم، نام هایی که « مشی» بر « مشیانه» ( زیبایی ها) نهاده، به فراموشی سپرده و نام او را برای همیشه زنده نگه نداریم.
 
آبگینه  آتنا  آتوسا   آذر  آذرافروز  آذرگون  آزرمیدخت  آذرنوش  آذین  آرا  آرتمیس  آرزو  آرمینا  آرمینه  آرمیتا  آریانا  آریادخت  آریانوش  آرینا  آزاده  آسا  آسانا  آستیاژ  آفتاب  آفرین  آلا  آلاء  آلاله  آناهیتا آندریا آنوشا  آوا آوید  آویده  آویزه  آویسا  آوین  آوینه آهو

ابریشم  اختر  ارغوان  اروشا اِستِر (دختر خشایارشا) افروز  افروغ  افسانه  افسر  افسون  افشان آرتمیس اومَتی (دختر هووخشتره شاهنشاه ایران و همسر بخت‌النصر دوم، که باغ‌های معلق بابل را برای او ساخت) امتیس (یونانی‌شدهٔ نام ایرانی «اومتی») امیتیس (یونانی‌شدهٔ نام ایرانی «اومتی»)  آناهید  اندیشه  انوشه ایران  ایران- بانو ایراندخت ایرمن

بانو  بنفشه  بهار  بهاران بهاره بهارک  بهدیس  بهدخت  بهرخ  بهشید  بهناز  بهنوش  بوسه  بیتا  باران باژیلان (کردی) به‌یان (=بامداد) (کردی)  به‌فرین (=برفی) (کردی) به‌ناز (=نازدار) (کردی) بیریوان (کردی) بیخال (=نام کوهستانی در کردستان) (کردی)

پانیذ  پدیده  پرتو  پردیس  پرستو  پرند  پرنیا  پرنیان  پروانه  پروین  پری  پریا پریچهر  پریدخت  پریرو  پریزاد پریسا  پریشاد  پریناز  پریوش  پگاه  پوپک  پوران  پوراندخت  پوری  پونه  پیمانه  پرنیان  پارمیدا  پادینا

تابنده  ترانه  ترسا  ترمه  تِرنه   تهمینه  تیر  ترنگ  توراندخت  تینا  تانیا (کردی)  ته‌لار (کردی)

ته‌نیا (=تنها) (کردی)  تریفه‌ (=نور مهتاب) (کردی) تیروژ (=پرتو خورشید) (کردی) تارا (=ستاره، اصل این واژه بابلی است که به زبان هندی و زبان فارسی راه یافته) (کردی)  تروسكه (کردی)

جوانه

چاوجوان (=زیباچشم) (کردی) چاوره‌ش (=سیه‌چشم) (کردی) چكاوك (نام پرنده‌اي) چنور (=نام گلی خوشبو) (کردی) چرو (=غنچه‌) (کردی) چیمه‌ن (=سبزه‌ و طبیعت) (کردی) چوپی (=نوعی رقص کردی) (کردی)

خجسته خورشید  خوروَش  خه‌زال (=غزال)‌ (کردی) خه‌زیم‌ (کردی)  خوزگه‌ (=آرزو، حسرت)‌ (کردی) خوناو (=باران آهسته و دلپذیر)‌ (کردی)

دانه  دُرّی  دریا  دلارا  دلارام  دلبر  دلکش  دلوسه  دوکا  دینا  دیلان (=نوعی رقص کردی) (کردی) دلنیا (=دلگرم و مطمئن) (کردی) دلووان (=مهربان) (کردی) دیانا (=نام شهری درعراق، نام الهه رومی) (کردی)  دیمه‌ن (=چشم‌انداز) (کردی)  درسا

رامش  راشر  رامینا  رامادا   رسا   رها   رهام  روان  رود  رودابه  روجا   روشنک  رومینا روی ( به  معنی روییدن)  رکسانا  روژینا  رازان (کردی)  ریزان (کردی)  روژ (=خورشید) (کردی) روژین (=خوروَش) (کردی) روناک (=روشنا) (کردی)  ریژنه‌ (=باران تند در هنگام آفتاب) (کردی)  ربابه ( از رباب سه تار. من افزودم)

زری  زرین   زرین‌دخت زویا  زیبا  زینا  زیور  زایه‌له‌ (کردی)

ژاله  ژرفا  ژیلا  ژینر  ژینا  ژینو (=زندگی تازه/زندگی دهنده) (کردی)  ژیار (کردی) ژیوان (=زی بان/بانی زندگی) (کردی)

سارك  سارینا  (به معنی پاک و خالص) سارا (به معنی خالص ) ساغر  ساناز  سایه  سپیده  ستاره  ستوده  سرگل سروناز سمانه  سودابه  سوری  سوزان  سوسن  سوگل  سوگند  سیما  سیمین  سازان (کردی) سه‌یران (کردی) سکالا (کردی) سروشت (=طبیعت) (کردی) سروه‌ (=نسیم) (کردی) ستران (کردی) سنور(=مرز) (کردی)  سوزان (کردی) سوکار (=نام کوهستانی در کردستان) (کردی)  سوما (=روشنایی) (کردی)

شاپرک  شاپری  شادان  شادی شانار  شایسته  شبره  شبنم  شهیر  شهربانو  شهرخ  شهربانو  شهرزاد  شهرناز شهناز  شهین  شکیبا  شوکا  شکوفه  شکوه  شیدا  شیده  شیرین  شیرین‌بانو  شیفته  شیما  شیوا  شورانگیز شیلان (=نسترن) (کردی) شلیر (=۱. سوسن ۲. لاله) (کردی) شوخان (=شوخ و شنگ) (کردی) شنو (=اشنویه) (کردی) شنه‌ (=نسیم آرام و دلپذیر بهاری) (کردی)  شه‌پول (=موج، آبخیز) (کردی)  شه‌مام (کردی)  شه رمین (کردی)  شه وبو (کردی)

غمزه  غنچه

 فاختک  فرانک  فرشته  فروزنده   فروغ  فریبا  فریما  فرین  فریناز  فوژان  فیروزه  فریماه  فرنوش  فرمیسک (=اشک) (کردی)  فینک (=خنک و دلچسب) (کردی)

قشنگ  ڤیان (=عشق) (کردی)

کتایون  کمند  کیانا  کالێ (=دختر چشم آبی با گیسوان طلایی) (کردی) کانی (=چشمه) (کردی) کرشمه که‌ژال (=آهو، گونه‌ای از واژه خه‌زال=غزال،اصل این واژه عربی است  کویستان (=کوهستان) (کردی)کوردستان (=کردستان) (کردی کژال  کرانه  کیهانه

گردآفرید  گلاره  گلاوژ  گل‌افروز  گل‌اندام  گلبانو  گلبهار  گلابتون  گلبیز  گلپا  گلپری  گلپونه  گلتاج  گلتن  گلرخ  گلرو گلشن  گلشید  گلشیفته  گلمیس  گلنار  گلناز  گلنوش  گل‌ورچین  گلی  گوهر  گوهرشاد  گیتا گیتی  گیسو  گیلا  گیلان گلاره(=چشم) (کردی) گه‌لاویژ (=ستاره شباهنگ) (کردی)  گولاله‌ (=لاله‌) (کردی)  گزنگ (=پرتو خورشید) (کردی)

لادن  لاله  لاله‌رخ

مازون  مامک  مانا  ماندان  ماندانا  مانلی  ماه‌پری ماهتو  ماه‌چهر  ماهدخت  ماه‌برزین  ماهنوش  ماه‌جهان  ماهزا د ماهک  مرجان  مرجانه  مروارید  مژده مژگان  مسل  مستانه  مشکان‌دخت  مشکین‌دخت  مونا  منیژه  مهتا  مهتاب مهدخت  مهدیس  مهرآذر  مهرا  مهراب  مهرانگیز  مهرانه  مهربان  مهرخ  مهرریز  مهرسا  مهروا  مهرک  مهری مهزاد  مهسا  مهستی  مهشید مهکامه  مهناز  مهنوش  مهکامه  مهین  موژان  میترا  میخک  میگل  مینا  مینو میدیا (=سرزمین ماد) (کردی)  مزگین (=مژده) (کردی)  مه‌هاباد (=مهاباد) (کردی)

نازآفرین  نازگل  نازنین  نازیلا  ناژیلا  ناژین  ناهید  نرگس نرمین  نسترن  نسرین  نگار  نگین  نهال  نوا   نوش‌آفرین  نوشزاد  نوشین  نیلوفر  نیکو  نیکی  نیکسا  نیشا نیوشا  نازار(=دوست داشتنی) (کردی) نالین (کردی) ناسکی (کردی)  ناسکول (کردی)  نساره (کردی)  نه‌شمیل (=خرامان) (کردی) نه شمین (کردی)  نه‌رمین (=دلپذیر، مهربان) (کردی)  نیاز (=دعا) (کردی)   نیان (=لطیف، دلپذیر) (کردی)  نیشتمان (=میهن) (کردی)ئاڤان (=نام کوهستانی در کردستان) (کردی)  ئاڵێ (=دختر مو بور) (کردی) ئالا (=بیرق، پرچم) (کردی)  ئاسکی (=از واژه‌ «ئاسک» به‌ معنی آهو) (کردی)  ئاونگ (=شبنم) (کردی)  ئه‌سرین (=اشک) (کردی)  ئه‌ستێ (کردی) ئه‌وین (=مهر، عشق) (کردی)

وندا  ونوشه  ویدا  ویس  ویتا  وه نه وشه (کردی)

هما هنگامه  هوروَش  هاوین (=تابستان) (کردی) هه‌لاله‌ (=لاله) (کردی)  هیرو (=گل ختمی) (کردی)

یارا  یاس  یاسمن  یاسمین یگانه  یکتا یاشگین  یسنا.

17 فروردین 1389 – 6 آوریل 2010 – بروکسل — اردوخانی

Advertisements

Responses

  1. Besyaar jaaleb. Manba’e in neveshteh chist lotfan?!ali.a

  2. اینها که گفتی یعنی چه ؟


پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

دسته‌ها

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: