نگاشته شده توسط: ordoukhani | ژوئیه 17, 2009

بز گر !

بز گر!

یک بز گر همه را گر می کند؟!
استبداد می گردد،
بز گر پیدا می کند.

ب
ز گر هم ریش دارد.
می خندد،
ملتی را مسخره می کند،
دمبش در هواست.
همه جایش پیداست،

 

بز گر دور ایران می گردد،
بجای بع بع «عرعر» می کند.
همه را بز می داند.
شاخ می زند.
سرزمینی را خراب می کند.
ثروت ملتی را بر باد می دهد.
مردمی را به بند می کشد.
دروغ می گوید،

خیال می کند،
همه را خر می کند! 

26 تیر 1388 ــ  17 ژوییه 2009 ــ اردوخانی ـ بروکسل


پاسخ

  1. آی گل گفتی
    خودش بز است و همه را بز می بیند ، کافر همه را به کیش خود پندارد.

  2. سلام استاد
    امید که سلامت و سربلند باشید
    من با نوشته های شما زندگی میکنم ، لحن زبان ، شیوه بیان و دقتتان در انتخاب کلمات بسیار قابل توجه و تا’ثیرگذار است.
    پاینده باشید.

  3. سلام آقای اردوخانی
    دستت از شعر زیبایت درد نکند.
    آن بز گر اگر از چرخه طبیعت حذف گردد بقیه بز ها به هم میریزند این بز گر استبداد هم لازمه قوام و دوام آزادی است.
    راستی آقای اردوخانی شما از کجا حضرت ظریفی (تلاوت اشک) را میشناسی آیا این همان است که در شهر تامپرای فنلاند زندگی میکند؟ او برای خودش دم و دستگاه مراد و مریدی دارد!!
    حق نگهدارت


نظر شما در مورد این نوشته چیست؟

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s

دسته‌ها

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: